Bilgi Bakkalı

22 Aralık (Kanunuevvel) 1920 tarihinde 119. İçtima 1. Celse, İkinci Reis Vekili Vehbi Efendi.

Teşkilâtı Esasiye Kanunu’nun 13. ve 14. 17. Maddesi: Vilâyet Meclisleri ve Nahiyeler Hakkındaki Maddeler Görüşülüyor:

Madde 13 – Vilâyet şuraları (meclisleri), vilâyetler halkınca müntehap (seçilmiş) azadan (üyelerden) mürekkeptir (oluşmuştur). Vilâyet şuralarının içtima devresi iki senedir. İçtima müddeti senede iki aydır. (Sf.483) Kabul edildi.

Madde 14- Vilâyet Şurası azası meyanında (içinden), icra amiri (yürütme amiri) olacak bir reis ile muhtelif şuabatı (şubeleri) idareye memur azadan teşekkül etmek üzere bir idare heyeti intihap eder (seçer). İcra (yürütme) salahiyeti (yetkisi) daimi olan bu heyete aittir. Sf.483

(Karesi Mebusu Vehbi Bey, Encümen namına yaptığı konuşmasında, biz âdemi merkeziyetten (yerinden yönetimden, merkezi olmayan yönetimden) kaçındığımız için çok ülke kaybettik diyor. Amasya Mebusu Ömer Lütfi Bey bir takrir vererek vilâyetlerde artık valiye gerek olmadığını öneriyor kabul ediliyor ve 14, 15, 16 maddeler encümene geri gönderiliyor.) Sf.492

  2. Celse:   Teşkilâtı Esasiye Kanunu’nun 17. Maddesi

  Madde 17 Nahiye, hususi hayatında muhtariyeti haiz bir manevi şahsiyettir. 

  Tunalı Hilmi Bey (Bolu); “-…ne kadar daire (idari birimin boyutu) küçülürse o kadar büyük salahiyet veriniz, korkmayınız. … Kardaşlarım! Bu millet Türklük itibariyle asırlardan beri, minel evvel (eskiden beri) demokratlıktan ruhunu almış ve İslamiyet’in inzimamıyla (eklenmesi ile) bütün diğer anasırı muhtelife (muhtelif unsurlar) etrafına toplanarak, bu dünyada demokratlığı, müsavatı (eşitliği) tesis etmiş bir millettir.  Bundan hiç korkmayınız.”

  Süleyman Sırrı Bey: “-.. Nahiye kelimesini biz bunu Fransızcası olan komün kelimesinden tercüme ettik.“

  17. Madde aynen kabul ediliyor. Sf.500

 Alıntı: TBMM Zabıt Ceridesi Cilt: 06 (23.11.1920 / 23.12.1920) (TBMM Matbaası 1959 yılı 3. Baskı – Devre;1 Sene;1, İçtima; 119, Celse: 1, – Sf. 478 ile 500 arası) kitabından birebir alınmıştır.