Ülkede, kamu hizmetlerinde ve resmi dairelerde, resmi dil olmasına rağmen Hazar dilini iyi bilmeyenlere daha çok değer verilir. Aynı biçimde, bu dile çok iyi hâkim olanlar bile, iyi konuşmamaya ve yabancı bir aksanla konuşmaya özen gösterirler ve bundan açık bir yarar sağlarlar. Sözgelimi Hazarca’dan İbraniceye, ya da Yunancadan Hazarca’ya çeviri yapan çevirmenler arasında, Hazar dilinde bilerek ya da bilmeyerek hata, yapanlar en değerli çevirmenlerdir. Sf. 232
Alıntı; Hazar Sözlüğü – Milorad Paviç, Ç: İsmail Yerguz, Bir paragrafı farklı çevrildiği için dişil basım, (Mitos Yayınları, 2. Baskı Eylül 1966 – Sf. 232) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın