… “Param malım yok ki sana söyleyecek lafım olsun. Çoluk çocuğuma Cemiyet ve arkadaşlarım bakar. İttihat ve Terakki benim ailemi ne aç bırakır, ne çıplak” Benim bir tek ailem vardı: İttihat ve Terakki. Sf. 266, 267 …Ellerimi ve gözlerimi bağlamak istemiyordum. “Söz veriyorum, bulunduğum noktadan kımıldamam, ölüme gözlerim açık olarak gitmek isterim!” dedim. … “Subay Efendi, görevini iyi yap ve yaptır! Hükümetin emrini unutma! Kalbime nişan alın. Yoksa bu kalp kolay kolay durmaz. Başka söyleyecek kalmadı” dedim. “Yaşasın İttihat ve Terakki” diye bağırdım. Sonra keskin bir düdük sesi ve hemen ardından patlayan on dört tüfek… Sf. 267
Alıntı; Teşkilatın İki Silahşoru – Soner Yalçın, (Doğan Kitap, 17. Baskı Kasım 2004 – Sf. 266, 267) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın