“Dinsiz iken, dinsiz yaşamaktan vaz geçerek, herhangi bir dini kabul eden kimseye “mübadeyyin”, bu olaya “tedeyyün” denilmiştir. Sf. 191
İhtida; hidayete erme, başka bir dini bırakarak İslâm’ı kabul etme, Sf. 192
Maran denilen, kendilerini Hıristiyan dinine dönmüş gibi gösteren Yahudilerden Sf. 197
Avdeti: 1666 yılı olaylarından sonra Yahudilikten İslâm’a dönenlere –yüksek tabaka tarafından- nezaket icabı, “dönme” ile aynı anlama geldiğinden, verilen addır ve sadece Yahudileri için kullanılmıştır.
Alıntı; Dönmeler (Sabatayistler) Tarihi – Abdurrahman Küçük, (Aziz Andaç Yayınları, 7. Basım Temmuz 2005 – Sf. 191,199) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2009); Yukarıdaki tanım eksik, Avdetî, kendi gelen demektir, bir mekâna geri dönene de derler. İspanya’dan gelen Yahudiler için kullanılmıştır, Osmanlı’nın bunları davet etmesi falan söz konusu değil, kendiliklerinden gelmişler anlamında Avdetî olarak adlandırılmışlardır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın