Taberi’ye göre, Hz Aişe, Hz. Osman’ın ölüm haberine öylesine üzüldü ki ..şöyle dedi; “Keşke gökyüzü benim tepeme yıkılsaydı.”
Sonra oradan ayrılarak Mekke’ye döndü ve şöyle dedi; “Osman suçsuz yere öldürüldü. Allah şahit olsun ki onun kanı için kıyam edeceğim(ayaklanacağım).”
Haberi ulaştıran şahıs şöyle der; “Sen daha düne kadar ‘Osman kâfir oldu’ demiyor muydun?” Bu ifade karşısında müminlerin annesi şöyle der;
“Evet ama hakkında herkes bir şey söylüyordu, ben de eleştirdim. Onu, tevbe ettikten sonra öldürdüler.”
Osman’a yardım için Yemen’in başkenti San’a’daki valilik görevinden ayrılıp Mekke’ye gelen Abdullah ibn Ebi Rabia, Aişe’nin katilleri bulmak için yola çıkacağını duyar duymaz mescide gidip insanlara seslenir; “Osman’ın intikamının alınması için yapılacak bu savaşa katılan herkesin masrafları tarafımdan karşılanacaktır.”
Alıntı; Hz. Aişe (Entelektüel ve Siyasi Bir Kişilik Olarak) – Meryem Canan Ceylan, (Ahsen Yayınları, 3. Baskı Mart 2005 – Sf. 132) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın