Birinci Fasıl: Ahkâmı Esasiye (Esas Hükümler)
Madde 1: Türkiye Devleti bir cumhuriyettir.
Madde 2: (Özgün hali) Türkiye Devletinin dini, Din-i İslâmdır; resmî dili Türkçedir; makarrı (merkezi) Ankara şehridir. (İlk Değişiklik: 10/4/1928 – 1222 S. Kanun/md. 1) Türkiye Devletinin resmî dili Türkçedir; makarrı Ankara şehridir. (Son Değişiklik: 5/2/1937 – 3115 S. Kanun/md. 1) Türkiye Devleti, Cumhuriyetçi, milliyetçi, halkçı, devletçi, lâik ve inkılâpçıdır. Resmî dili Türkçedir. Makarrı Ankara şehridir.
Madde 3: Hâkimiyet bilâ kaydı şart Milletindir (egemenlik kayıtsız şartsız milletindir)
Madde4: Türkiye Büyük Millet Meclisi milletin yegâne ve hakikî mümessili olup Millet namına hakkı hâkimiyeti istimal eder (egemenlik hakkını kullanır).
Madde 5: Teşri salâhiyeti (yasama yetkisi) ve icra (yürütme) kudreti Büyük Millet Meclisinde tecelli ve temerküz eder (ortaya çıkar ve toplanır).
Madde 6: Meclis, teşri salâhiyetini (yasama yetkisini) bizzat istimal eder (kullanır).
Madde 7: Meclis, icra salâhiyetini, kendi tarafından müntahap (seçilmiş) Reisicumhur ve onun tâyin edeceği bir İcra Vekilleri Heyeti (hükümet) marifetiyle istimal eder (kullanır).
Meclis, Hükümeti her vakit murakabe (denetler) ve iskât edebilir (değiştirebilir).
Madde 8: Hakkı kaza (yargılama hakkı), Millet namına, usulü ve kanunu dairesinde müstakil mahakim (bağımsız hâkimler) tarafından istimal olunur (kullanılır).
Alıntı; Teşkilâtı Esasiye Kanunu (1924 Anayasa’sı) – TBMM 1. Devre, (İnternet, Ocak 2010 – Sf. 1) internet sayfasından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın