Roma eşcinselliği ile ilgili elimizdeki yazılı dokümanların en önemlisi Roma Kanunları ve devrin yazarlarının eserleridir.
Lex Scatinia (Scantinia) adıyla anılan kanun M.Ö. 226 yılından sonra ama en geç M.Ö. 149 yılında çıkarılmıştır. Yayınlanma tarihi tam olarak bilinmemektedir. Roma’da kanunları, o kanunu çıkartanın adı ile anmak adet olmuştu. Lex Scatinia’da eşcinsel ilişkiler kurala bağlanmıştır. Bu kanun pederastiye ve pasifliğe ilaveten diğer seksüel davranışlara, fahişelik, zina vb. dair bir kanun gibi görünmektedir. Kanunun esas metni bugün elimizde değildir. Ancak Kanuna ait çok sayıda atıf vardır ve bu göndermelerle Kanun’un içeriği bilinebilmektedir.
Lex Scatinia’ya (Scantinia) göre: “Erkek fahişeliğini, seksüel pasifliği, hür doğan Romalı kız ve erkek çocuklar için kesinlikle yasaklanmıştır. Köleler ise rızaları olsun olmasın, seksüel partner (eş) olabilirler. Köleler asla ilişkinin aktif tarafı olamazlar.”
Homoseksüelliğe, zinaya ait bu kanunun etkili olmadığını veya caydırıcı bir şekilde kullanılmadığını söylemek gerekir. Ancak pasif rol sosyolojik anlamda zaten ayıplandığından kanunun bu kısmı bir tehdit unsuru olarak kullanılmıştır. Homoseksüel fahişeliğe para cezası verildiği yolunda bazı bilgiler olsa da bu kanuna ait uygulamalar hakkında fazla bilgi olmadığını belirtmeliyiz.
Lex Scantinia ile yetişkin vatandaşların genç erkek vatandaşlarla seksüel ilişkisi ve zina yasaklanmıştır. Ancak tarihi kayıtlarda bu kanunla cezalandırılmış bir vakaya henüz rastlanılmamış olması, kanunun daha çok lafta kaldığı ve zaman zaman da korkutma öğesi olarak kullanıldığını düşündürmektedir.
Alıntı; Bizimkiler IV (Roma) – Evin Esmen ve Arda Kısakürek, (E-kitap, Haziran 2013 – Sf. 45) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın