Azınlıkların ortak hafızalarında yer eden çok yaygın bir söylenti, hükümetin silahaltına alınan gayrimüslim erkekleri katletmeyi tasarladığı, dönemin Genelkurmay Başkanı Mareşal Fevzi Çakmak’ın bu tasarıdan haberi olduğunda azınlıkları Millî Müdafaa Vekâleti emrine aldırarak canlarını kurtardığı kanaatiydi. Bu kanaatten ötürü azınlıklar Mareşal Çakmak’ı minnetle anacaklardı. Bu söylentinin ortaya çıkmasındaki neden nafıa askerlerinin hemen hemen tamamının yol ve inşaat işlerinde çalışır ve çukurlar kazarken onlara nezaret eden çavuş ve onbaşıların “bu çukurlar mezarlarınız olacak!” şeklinde haykırmalarıydı. Sf.14
Eptalofos, Haziran 1998 Bu inancın kuşaktan kuşağa devredildiği de görüldü. O dönemi yaşamamış, ancak tanıklardan dinlemiş olan gazeteci Mihail Vasiliadis de Mareşal Fevzi Çakmak’ın “ihtiyat olarak silahaltına alınan Rum vatandaşları bizzat kendilerini kazdırılan çukurlara gömülmekten veya sabun olmaktan” kurtardığını yazdı ve “Cenâb-ı hak, aziz ruhunu şad eylesin” dileğinde bulundu. (Eptalofos, Eylül 1997, s. 8). Yayınlanmamış bir tiyatro eserinde Mareşal Fevzi Çakmak Yahudileri kurtaran şahsiyet olarak resmedildi. Kaynak: Nissim Mordekhai Ben Ezra, Sf.14
Alıntı; Yirmi Kur’a Nafıa Askerleri – Rıfat N. Bali, (Kitabevi Yayınları, 1. Baskı 2008 – Sf. 14) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın