Çünkü Altmışlı yıllarda, 1967 yılında, “Altı-Gün Savaşı” var; Judaik Ansiklopedi, “turning point” olarak nitelemektedir. Ben, İsrael Devletinin gerçek kuruluşu olarak görüyorum.
O tarihe kadar, yaşayabileceği tartışmalıydı; dünyanın her tarafındaki Yahudiler, bulundukları yerlerdeki devletlere sadıktılar ve eninde-sonunda Amerika’da olmak ve yükselmek istiyorlardı. Filistin’de olanları bir keşif kolu veya bir sınır karakolu olarak gördüklerini artık görüyoruz.
Türkiye’deki İbrani asıllılar, ki içlerinde kripto olanları çoktular, İsrael’e sadakat yarışına girdiler. Sadakatin bir yolu, isimlerini düzenlemek ve değiştirmek oldu. Bir diğer yolu ise, İsrael’i daha çok desteklemek idi; bu desteklerini arttırmak ve muhaliflerini kırmak şeklinde kendisini belli ediyordu. Cesaret kazanmışlardı ve hem hegemonyalarını arttırmak için daha cüretli olmayı denediler ve hem de pro-Arap bir duygu ve program göstermeye başlayan aydın hareketini kırmaya ve solu parçalamaya yöneldiler. Sf. 112
Aydın hareketinin dağıtılmasında ve sol hareketin kırılmasında, Orgeneral Tağmaç liderliğindeki 12 Mart 1971 Darbesi’nin yerini çok iyi biliyoruz. Ancak Martçı Darbe’nin içindeki pro-İsrael damarı, ancak onomastique ve şimdi ortaya koyduğumuz analizlerle teşhis edebiliyoruz.
Şöyle de söyleyebiliriz, sol içindeki iç kavga, aynı zamanda sabetayizmin de iç savaşı idi. Hiç unutmamamız yerindedir, Judaizm’de iç savaşlar vardır ve çok şiddetlidir. Yahudiler kadar, iç kavgaları savaş haline getirebilen belki az kavim vardır; yaşadıkları pogrom ve sürgünler, Yahudileri, inanç ve düşüncelerine kuvvetle bağlanmaya zorluyordu. Düşündükleri için birbirleriyle sert savaşlar yaptılar; Jabotinsky– Ben Gurion savaşları önümüzdedir. Sf.113
Jabotinsky, Siyonizm’i revizyona tabii tutmak istemişti ve Türkler’e karşı Gelibolu’da savaşan Zion Katır Birliği, Jabotinsky’nin kafasından çıkmıştı. “Nili” Casus Şebekesi de Jabotinsky’ye uygun düşmektedir; Cemal Paşa karargâhının bütün bilgilerini İngilizlere verdiler ve bunlara ilaveten Yahudi Lejyonu ile Osmanlı’yı çökerttiler. Sf. 113
Alıntı; Tekelistan I (İsimlerin İbranileştirilmesi) – Yalçın Küçük, (Salyangoz Yayınları, 2. Basım Kasım 2006 – Sf. 112, 113) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın