Sapkınların en çok üne sahip olanı Mitharaik, Zerdüştlük gnostik (1) ve Hristiyanlıktan etkilenen Maniheizm’di.
Bu mezhep, MS. 214 yılında Bağdat yakınlarında Persli bir kral ailesinden olan Mani adına birisi tarafından kuruldu. Genç Mani, babası tarafından zahitlik ve dinî açıdan evlenmemeyi ilke edinen, vaftiz edilme ve beyaz cübbeler giyilen bir mezheple (muhtemelen gnostizm idi) (1) tanıştırıldı. Sf. 460
MS. 240 dolaylarında Mani, İsa’nın şifa, dağıtma ve dualarla cinleri defetme gibi ruhani konularda kazandığı üne benzer şekilde öğretilerini yaymaya başladı.
Taraftarları onu “Yeni İsa” diye lanse ettiler ve onun bakire bir anneden doğduğunu (çünkü o sıralar böylesi bir övgüye erişmenin ön şartı bakire anadan doğmaydı) iddia ettiler. Mani aynı zamanda “kurtarıcı”, “havari”, “aydınlatıcı”, “Rab”, “Kılavuz”, “ölü diriltici”, “kaptan” olarak da adlandırıldı.
“Kaptan (dümenci)” ve “kılavuz” isimleri oldukça anlamlıdır. Çünkü bu iki isim Fransızca’da aynı anlama gelen “Nautonnier” (Denizci) ye benzemektedir. Bu iki unvan resmi olarak Sion Manastırının Büyük Üstatları tarafından da kullanılmaktaydı. Sf. 461
Alıntı; Tapınak Şövalyeleri (Savaşçı Keşişler Tarikatı, Kutsal Kan, Kutsal Kâse) – Michael Baigent, Richard Leight, Henry Lincoln, (Nokta Yayınları, 3. Baskı Mart 2004 – Sf. 460, 461) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (1) (2007); Gnostizm; Tanrısal ve mutlak bilgiye sezgi ile ulaşılabileceğini savunun Hristiyan mezhebi.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın