Tımar sistemi, Osmanlılara direkt merkezi hâzineden ödeme yapmaksızın ordu beslemelerinin topluma her türlü sosyal hizmeti götürmelerini kolaylaştıran bir sistemdi. Tımar sahibi, genellikle savaştaki hizmetleri karşılığında dirlik ihsan edilen bir sipahi olurdu. Sancak beyleri sıradan tımar sahiplerinden çok daha büyük dirlikler alır, ancak idari bakımdan onlarla aynı şekilde görev yaparlardı ve yıllık gelirleri iki yüz bin akçe ile altı yüz bin akçe arasında değişirdi. Beylerbeyi, yılda ortalama altı yüz bin-bir milyon akçe getiren daha da büyük dirlikler alırlardı. Tımar sahipleri ise yılda ortalama iki bin akçe kazanırdı. Tımar sahibinin edinebileceği iki bin akçeyle sınırlıydı. Dirlik bahşedilen sipahi, geçinebilmek için burayı idare etmek ve büyüklüğü sipahinin gelirine göre değişen tam donanımlı küçük bir sipahi grubu beslemek zorundaydı. Sf. 88
Alıntı; İç İsyanlar ve Şeyh Said İsyanı – Mehmet Aydoğan, (Nokta Kitap, Ekim 2012, Sf. 88) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın