(Belge 5; “Genelkurmay Başkanlığı Albayı D. V. Putyata’nın Küçük Asya Hakkındaki Notu”)
Şehirlerde ticaret, zanaat ve tefecilik, Ermenilerin elindedir. Tefeciler ise hiç kaderlerine küsmüyorlar. Eğer zenginlik ile refah göze batmıyor ve her yerde çamurun varlığı ve konforun yokluğu hissediliyorsa, köy evleri yer altı kubbelerinin altında yığıntı şeklinde kuruluyor ve köyler arkeolojik kurganları andırıyorsa, halk kötü giyiniyor ve hayvanlarla birlikte yaşıyorsa, bunun nedeni maddî kaynakların yetersizliği değil, halkın eski alışkanlıklarını devam ettirmesidir. Burada hâlâ İncil’de anlatılan yük arabalarıyla tarım aletleri kullanılıyor, harman eski usullere göre dövülüyor. Sf. 70
Alıntı; Türkiye’de Ermeni Meselesi (Rus Genelkurmay Başkanlığı Belgeleri) – Hazırlayan; Mihail Bashanov, Çeviren; İlyas Kemaloğlu (Kamalov), (Türk tarih Kurumu Yayınları 2013, Sf. 70) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın