(Belge; 23 R. I. Termen, 1907 Yılında Van, Bitlis ve Diyarbakır Vilayetlerine Yapılan Araştırma Gezisinin Raporu.)
Devrim hareketinin komutanı ve üyeleri genellikle Tiflis’te belirleniyor ve bu görevlere eğitim almak için Rusya’ya kaçan ve orada yüzeysel bir eğitim alan kimseler (Eçmiadzin okulunun mezunları veya eğitimlerini tamamlamamış öğrenciler) atanıyor. Dolayısıyla bu kişilerin çoğu hiçbir ciddi bilgiye ve eğitime sahip olmayan, neredeyse hiç terbiye görmemiş maceraperest, liberal teorilere ve hitabet sanatına ilgi duyan, ahlak anlayışı olmayan ve her türlü suçu (cinayet, zorbalık vs.) işleyebilecek kimselerdi. Normal toplumlarda ancak “daha sürgün yerine gönderilmemiş kürek mahkûmu” sınıfına dâhil edilebilecek bu insanlar devrimcilerin başına geçiyorlar. Türk Hükümeti, devrim için oldukça müsait bir ortam hazırladığından bu insanlar özellikle ahlakı bozulmuş gençler arasında çok kolay taraftar buluyorlar. Sf. 175
Alıntı; Türkiye’de Ermeni Meselesi (Rus Genelkurmay Başkanlığı Belgeleri) – Hazırlayan; Mihail Bashanov, Çeviren; İlyas Kemaloğlu (Kamalov), (Türk tarih Kurumu Yayınları 2013, Sf. 175) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın