Temmuz’un 18’inde Kesab Ermenilerini sürgüne gönderme emri ulaşır. O günlerde kıdemli Protestan rahip Tigran Andreasyan Zeytun’dan zorla sürgün edilmiş kervanlardan kaçarak kendi memleketi olan Musa Dağ’a varır ve tehcir edilen zavallı Ermenilerin çektiği anlatılması güç eziyetleri anlatır.
Sıranın kendilerine geleceğini anlayan Musa Dağ’ın 7 köyünün hemen hemen tüm temsilcileri 19 Temmuz’da birleşerek o feci tehcir emrine uymama kararı alırlar.
Musa Dağ’da verilen kahramanca mücadeleye katılmış olan 106 yaşındaki Movses Panosyan (d. 1885) o olayları bize kendine has gençlik coşkusuyla, Musa Dağlıların yeminini hatırlayarak anlattı: “Ben burada doğdum, burada da öleceğim; ben köle gibi düşmanın emrinde eziyet çekerek ölmeye gitmem; ben burada tüfek elimde ölürüm ama muhacir olmam” [Tnk. 281].
Musa Dağ’da cereyan eden kahramanca savunma-direniş muharebelerine katılan Musa Dağlılar Movses Balabanyan (d. 1891), Hovhannes İpreçyan (d. 1896), Tonik Tonikyan (d. 1898) ve başka birçokları da aynı şekilde o olayın ayrıntılarını anlattılar [Tnk. 283-285] Sf.83
Alıntı; Ermeni Soykırımı (Hayatta Kalan Görgü Tanıklarının Anlattıkları) – Verjine Svazlian, Ermeniceden Tercüme Edenler; Tigran Ter Voğormiyacıyan ve Petros Çavikyan, (Belge Yayınları, Kasım 2013, Sf. 83) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın