Dolores Grigori Zohrap-Lıebmann’ın Tanıklığı (D. 1892, İstanbul)
Annem elimden tutup, beni de tanıdık Türklerin evlerine gidiyorduk. Annem onlara: “Yalvarırım bize yardım edin! Grigor Zohrap gibi bir mebusa elinizi sürmeye hakkınız yok” diyordu. Ama kimse onu dinlemiyordu.
Evimize kadar gelen Talat’ı [Paşa], onu o kadar iyi hatırlıyorum ki, babam götürüldükten sonra bir gün sokakta beni gördü, tanıdı, eliyle selamladı; ama ben kafamı çevirdim. O hep bizim evimize gelirdi. Pek çok insan evimize gelirdi. Talat gelip babamla kâğıt oynardı; kulüpte görüşürlerdi; iyi dosttular; ama Türklerin dostluğuna güvenilmez. Sf. 626
Alıntı; Ermeni Soykırımı (Hayatta Kalan Görgü Tanıklarının Anlattıkları) – Verjine Svazlian, Ermeniceden Tercüme Edenler; Tigran Ter Voğormiyacıyan ve Petros Çavikyan, (Belge Yayınları, Kasım 2013, Sf. 626) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın