Bilgi Bakkalı

Mikayel Keşişyan’ın Tanıklığı (D. 1904. Adana)

1909 Adana Katliamı sırasında ben beş yaşındaydım. O dehşet verici geceye “Camuz Dellendi”, yani “Manda Delirdi” adı verildi; zira gerçekten de Sultan çıldırmıştı. Onun emriyle insanları boğazladılar; otuz bine yakın Ermeni öldürdüler; evlerini yıktılar, yaktılar, küle çevirdiler. Katliamdan sonra kim canlı kaldıysa, onları toplayıp Adana Nehri’nin kıyısına götürdüler. Sultan Abdülhamit’e haber verdiler: “Bütün Ermenileri ırmağın kıyısında toplanmıştır; emrinizi bekliyoruz.” Bir tarafta su vardı; diğer tarafta ise ateş.

Babam beni kucaklamıştı. Olan biteni onun omzunun üzerinden seyrediyordum. Annem de bizimle beraberdi; halkı ırmağın kenarına doldurmuşlardı. Sultan’dan af emri geldi. Bize de: “Padişahım çok yaşa!” dedirttiler. Eve döndük; ama öldürülenler öldürülmüşlerdi. Evlerimize dönüp yaşamaya devam ettik. Sf. 634

Alıntı; Ermeni Soykırımı (Hayatta Kalan Görgü Tanıklarının Anlattıkları) – Verjine Svazlian, Ermeniceden Tercüme Edenler; Tigran Ter Voğormiyacıyan ve Petros Çavikyan, (Belge Yayınları, Kasım 2013, Sf. 634) kitabından birebir alınmıştır.