Bilgi Bakkalı

Çinli kadınların ayak bağlama uygulaması kadar uç olan çok az uygulama vardır. Genç kızların, bazen çocuklukta dahi ayakları o kadar acı verici derecede sıkı bandajlanırdı ki ayakların normal gelişimi mümkün olamazdı. Gerçekten de o kadar sıkı bağlanırdı ki, ayak parmakları ayağın altına doğru bükülür ve bu yüzden de genellikle kırılırdı. Istırap pahasına kanla ve irinle ıslanmış bu bandajların yenisiyle değiştirilmesi sürecinde bu çocuklar çok acı çekerdi ve daha sıkısının yapılması gerçekten yürek burkucudur. Sf. 183

Çinli erkekler Konfüçyüs öncesi dönemden beri küçük ayaklı kadınlara hayranlık duymuştur. Sf. 183

Çinli erkekler bu uygulamayı artan bir biçimde cüretkâr olan kadınlarının yasak aşklarını kontrol altına almanın etkili bir yolu olduğunu ifade etmişlerdir.

Ayakları bir kez bağlanan kadınlar tabiri caizse yardım almadan evden bile çıkamayacağı için “etrafta dolanamayacaktı.” Üstelik ayağı bağlanan bir kadın çalışamazdı, bu yüzden de kocası çalışmaya ihtiyacı olmayan bir kadını geçindirebileceğini göstererek prestij kazanırdı. Erkekler bu uygulamayı kadınlar üzerinde açık ve gerekli üstünlüklerinin bir ifadesi olarak görürdü. Çok geçmeden erkekler ayak bağlama uygulamasının erotik avantajlarını övgüye değer görmüşlerdir çünkü aksayarak yürümenin daha güzel kalçalar ve dar vajina oluşturduğuna inanıyorlardı. Sf. 184

Alıntı; Hasta Toplumlar (İlkel Düzen Efsanesine Bir Meydan Okuyuş) – Robert B. Edgerton, Ç; Harun Turgut (Berbat bir çeviri), (Buzdağı Yayınevi,  3. Baskı, Şubat 2016 – Sf. 183, 184) kitabından birebir alınmıştır.