Bunlar 1999’un ilk yarısında oldu.
Peki, ne oldu? Acımasız kıyımlar devam etti. Referandum 30 Ağustos’ta geldi çattı. Herkesi -bu arada beni de- şaşırtan bir sürprizle ve insanı büyüleyen bir cesaret gösterisiyle, acımasızlıklara, yok etmelere ve cinayetlere, elbette ki etnik temizliğe rağmen, hakikaten bütün nüfus oy verme noktalarına gitti. Oy verenlerin yüzde sekseni bağımsızlık için oy kullandı, işte bu şaşırtıcıdır. Birkaç gün sonra, Endonezya askeri gücünün öngörüleri ve halka duyuruları karşılık buldu. Birleşmiş Milletlere göre, kıyımlara devam ettiler ve nüfusun yüzde 85’ine karşılık gelecek şekilde 750 bin insan sürüldü, yaklaşık çeyrek milyon insan Endonezya bölgelerine zorla götürüldü, Batı Timor’a sürüldüler, orada vahşi ve acımasız kamplara sokuldular, geri kalanı dağlara sürüklendi, orada büyük oranda kıtlıkla karşılaştılar. Ülkenin büyük kısmı yakılıp yıkıldı. Sf. 226
Alıntı; Propaganda ve Toplumsal Zihin – Noam Chomsky, Söyleşiler; David Barsamian, Ç; Zahit Atam (berbat bir çeviri), (İthaki Yayınları, 1. Baskı Temmuz 2014 – Sf. 226) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın