Yakın arkadaşlarının olmaması (Reagan gibi) ve içe dönüklüğü (Carter gibi) nedeniyle Nixon kendi sınırlarını biliyordu. “Dandik bir kişiliğe sahip olduğumu biliyorum,” demişti bir keresinde. Dehşet küfrederdi: Beyaz Saray tapelerinde açığa çıkan, en fazla kullandığı sözler, “saksocu” ve “lanet Yahudiler” idi. (Kennedy, “sikiş” ve “siktir” sözcüklerini tercih ederken, Johnson kurmay toplantılarını başkanlık tuvaletinden sürdürür, işeme ve dışkılamayla ilgili metaforlar kullanırdı; fakat fazla kibar olmayan George McGovern sözünü kesen birine kıçını öpmesini söylediği zaman, medya kıyameti koparmıştı.)
Bunların hiçbiri akıl hastalığını ya da özellikle anormal bir kişiliği göstermez. Sf. 273, 274
Alıntı; Birinci Sınıf Delilik (Liderlik ile Akıl Hastalıkları Arasındaki Bağlantılar) – Nassır Ghaemi, Çeviren; Yavuz Alogan, (İthaki Yayınları, 3. Baskı Ekim 2016 – Sf. 273, 274) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın