(Ekim 1949 Çorum Mapushanesinden Kemal Tahir’e Mektup)
Bu tahlil beni kesin olarak hareketten, öyle bir namussuza karşı, mesela, ölüm hükmünü vermekten alıkoymuyor ama onun da bir sosyal düzen verimi olduğunu anlamaktan da geri bırakmıyor. Netice itibarıyla kinim ve garazım ön planda insanlara değil, düzene çevriliyor. Bu işten sanatım kaybediyor. Çünkü sanat ön plana düzenin değil, düzen fonda olmak şartıyla konkre insanın ve macerasının alınmasını istiyor. Her ne hal ise. Sf. 255
Alıntı; Kemal Tahir’e Mapushaneden Mektuplar – Nazım Hikmet, (Adam Yayınları, 2. Baskı 1975 – Sf. 255) kitabından birebir alınmıştır.
Bir Cevap Yazın