(28.11.1949 Bursa Mapushanesinden Vâ-Nû’ya Mektup)
Vâlâ Kardeşim,
Şiirlerimin tercüme edilip basılması ve Paris radyosunda okunması, eğer doğruysa beni pek minnettar etti. Acı olan şey, kendi memleketimde kitaplarım toplanmışken, ve şiirlerimin okunması, yahut bir insanın üstünde bulunması, okuyan ve onları üzerinde taşıyan için bir Suç delili sayılırken onların başka dillere çevrilmesini bile günahı kebairden sayanların Türk münevveri sayılmalarıdır. Her ne halse. Memleketimin başka illerde tanınmasına bu kadarcık bir hizmetim dokunduğu için müftehirim ve yeryüzünde namuslu insanların bulunuşu en büyük tesellimdir. Sf. 210
Alıntı; Bursa Cezaevinden Vâ-Nû’lara Mektuplar – Nazım Hikmet, (Cem Yayınevi, 2. Baskı 1993 – Sf. 210) kitabından birebir alınmıştır.
Bir Cevap Yazın