Yahudi, hiçbir uhrevî mükâfat ümidi beslemediğinden, hayatın kötülüklerine boyun eğemezdi.
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 186) kitabından birebir alınmıştır.
Aristo; “İnsan doğuştan bilmek ister!” Demiş. Bilgi Bakkalı, ‘bilmek’ isteyenler için yapıldı. Paylaşmaya ve eleştiriye açık, küfür, hakaret ve nefret söylemine kapalıdır. Bu Bakkal’dan çıkarken; değişmiş olarak çıkarsanız ve bilgilerin kaynağı olan kitapları merak edip okursanız amacıma ulaşmış olacağım.
Yahudi, hiçbir uhrevî mükâfat ümidi beslemediğinden, hayatın kötülüklerine boyun eğemezdi.
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 186) kitabından birebir alınmıştır.
‘Ahd-i Atik’in (Tanah) hiçbir yerinde cennet ve cehennem kelimeleri yoktur. Sf. 186
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 186) kitabından birebir alınmıştır.
(CHP Milletvekili Avram Galante;)
“Kanunlarımız ancak dünyevi ihtiyaçlardan mülhem (ilham alınmış) olacaktır! Cümlesi Mustafa Kemal’in esasen ender olan şahsiyetini, başka bir görüş noktasından da bir kat daha enderin enderi yapmaktadır. Son seyahatleri esnasında Mustafa Kemal “Türk Peygamberi, Türklüğün Peygamberi” intibaını vermişlerdir. Musa, İlâhî Peygamber olmakla peygamberdir. Buna hayret edilmesin, ‘Tevrat’ meydandadır.
Musa, şimdiki tasavvur olunan şekilde, cennet ve cehennemden bahsetmedi.” Sf. 185, 186
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 185, 186) kitabından birebir alınmıştır.
Yahudi Spinoza’nın (1632-1677) felsefesinin Masonluk üzerindeki büyük tesiri oldu. Öyle ki mason felsefesinin esâsı neredeyse Spinoza felsefesinden ibarettir. Sf. 177
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 177) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2023); Spinoza insan doğasının haz alma yönünde oluştuğunu, bunun da toplumsal hayatta diğer insanlarla çatışma yaratacağını düşünüyordu. Bu çatışmanın önüne geçmek ve insanların toplum hayatında huzurlu yaşamalarını sağlamak için tek çıkar yolun topluma ve insanlığa hukuk’un egemen olması gerektiğini iddia ediyordu, bu Spinoza’nın yaşadığı yıllar için çok ilerici bir üşünceydi. Milletlerüstü bir teşkilât olan masonlar, örgütlerinin prensiplerinde bu konuya önem verdiklerini iddia ediyorlar. Yazar buna atıfta bulunmuş olabilir.
Tevrat’ta, ölümden sonra mücâzât ve mükâfat bahsi geçmemektedir. Sf.166
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 166) kitabından birebir alınmıştır.
Masonluk çıktığı vakit laiklik yoktu; bu prensip Masonların ve Mason gibi düşünenlerin insanlığa getirdikleri bir hizmettir. Sf.160
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 160) kitabından birebir alınmıştır.
(Tevrat’tan alıntı)
“Dört kol oldu. Birinin adı Pişon’dur; kendisinde altın olan bütün Havila diyarını kuşatır; ve bu diyârın altını iyidir; orada akgünnük ve akik taşı vardır. Ve ikinci ırmağın adı Gihon’dur; bütün Kuş ilini kuşatan odur. Ve üçüncü ırmağın adı Dicle’dir; Aşurun önünden akan odur. Ve dördüncü ırmak Fırat’tır.” Sf. 146
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 146) kitabından birebir alınmıştır.
Polonya ve New York’ta olduğu gibi, bir şehrin büyük ölçüde sakinlerini teşkil ettikleri vakit, küçük sanatkâr (terzi) olarak çalışırlar. Beden kuvveti ile görülen işlerde Yahudiler bulunmazlar. Çiftçilikten kaçarlar. Kalabalık şehirlerde toplanırlar. Sf. 130
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 130) kitabından birebir alınmıştır.
(Henry Ford;)
“Hükmetmek arzusu onların kanında mevcuttur. Bütün Yahudiler aynı hırsa sahiptirler. Dünyanın hakikî kapitalistleri Yahudilerdir. Başka milletler bir fikir için ve bir sistem dâhilinde kapitalizmi benimseyebilirler. Fakat Yahudiler yalnızca para için parayı ararlar. Yahudiler olmasaydı ihtilâl olmazdı. Günün birinde tecrübe sahnesi değişebilir. Fakat Yahudi asırlar geçse yine aynı kalacaktır.
Yahudi’nin kendine mahsus fikri vardır. İş yapma kuvveti vardır. Hilekâr bir zekâsı vardır, bunların hepsi otomatik bir tarzda onu tepeye çıkarır. Yahudi insaniyetini yalnız kendisi için saklamağa alışmıştır.” Sf. 129
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 129) kitabından birebir alınmıştır.
(Einstein diyor ki;)
“Yahudi dini ahirete ait bir din değildir. O yalnızca yaşanmış hayatla meşgul olur. Bundan dolayı bence kelimenin kullanılan mânâsıyla ona Din denilmesi bile şüphelidir. Çünki Yahudi’den hiç bir vakit iman istemiyor yalnızca şahıs üstü (supra-personnel) bir mânâda hayatın takdis edilmesini istiyor.” Sf. 127
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 127) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2006); Yahudilik, ahiret, ölüm ve Tanrı korkusu olmayan bir dine inananların nasıl özgürleşebildiklerinin bir örneğidir.
1926 yılında 3,5 milyon nüfusu olan Berlin’de 172 bin Yahudi vardı. Hâlbuki Berlin üniversite ve Yüksek mekteplerindeki hekimlerin %48‘i profesörlerin %43’ü birinci sınıf doktorların % 682i hastane müdürlerinin %46’sı dişçilerin %38 kimyagerlerin % 32 avukatların %56’sı tiyatro rejisörlerinin % 80’i Ordinaryüs Profesörlerin % 44’ü tıp fakültelerindeki profesörlerin % 50’si felsefe fakültesindekilerin % 25’i Yahudi idi. Sf. 124, 125
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 124, 125) kitabından birebir alınmıştır.
Yahudi zekâsının en derin vasıflarından biri mistisizm. Sf. 122
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 122) kitabından birebir alınmıştır.
İ.S. 1897: Böle’de ilk Sioniste kongresi.
İ.S. 1898: Pariste ve Cezayir’de Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1903-1906: Rusyada Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1917: Balfour’un beyannamesi.
İ.S. 1918: Bükreş Antlaşması bazı Yahudi zümrelerinin teb’alığa girmesini mecbur ediyor.
İ.S. 1919: Ukrayna’da Yahudi aleyhtarı gösteriler. Macaristan’da Bela Kun tarafından bir Komünist Hükümetin kurulması, sulh konferansında «Yahudi murahhasları Komitesi» Yahudilerin millî azınlıklar arasına kabulü talep etti ve bu azlıklar için iki katlı milliyet hukukundan istifade istedi.
İ.S. 1920-1921: Filistin’de Araplar arasında Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1920: Umumiyetle azınlıkların hukukunu ve hususuyla Yahudilerin hukuku» nu tanzim eden Versailles Anlaşması. Romanya antlaşması. Türk antlaşması.
İ.S. 1921: Lithuanya hükûmeti ile «Umumî Yahudi yardım konferansı icra komitesi» arasında anlaşma.
İ.S. 1927: Londra’da Hicem diye tanınan göç komitesinin kuruluşu, bu komite, bütün dünyadaki Yahudi cemiyetlerini bir araya getirmek, onlardan bir Yahudi federalizmi kurmak için hepsini kontrol etmek gayesini takip ediyordu, bu cemiyet, yerleştikleri memleket ve milletlere intibak etmek ve benzemek istemeyen İsraililere muhalifti ve onlarla mücadele ediyordu.
İ.S. 1933: Almanya’da, muhtelif kanunlar Yahudi’leri umumî hizmetlerden ve bazı mesleklerden çıkardı.
İ.S. 1935: Nuremberg kanunları (Reich vatandaşları kanunu, cermen kanının ve Alman şerefinin korunması hakkında kanun, ilh…)
İ.S. 1936: Fransa’da Leon Blum frant populaire’i kurarak birçok fırkaları birleştirdi ve Başvekil oldu.
İ.S. 1938: Yahudilere dair yeni nizamları ihtiva eden İtalyan kanunu.
İ.S. 1939: Umumi ve iktisadi sahada Yahudilerin bazı İmtiyaz ve haklarının sınırlandırılmasına dair Macar kanunu. Kökleri İtibarıyla belli bir ırk veya dine mensup olan şahıslar zümresine karşı yapılan namusa tecavüz ve hakareti tahdit etmek maksadıyla matbuat hürriyetini değiştiren Fransa kanunu. (Bu hareketler vatandaş veya memleket halkı arasında kin uyandırmak gayesiyle yapılığı zaman)
İ.S.1940-1941: İşgal edilen Fransa’da «Yahudilere karşı alınan tedbirlere» dair Alman emirleri. Yahudilerin statüsünü ihtiva Fransa kanunları. Sf. 107, 122
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 107 ile 122 arası) kitabından birebir alınmıştır.
İ.S. 1492: ispanyadan Yahudilerin sürülmesi (Onlardan çoğu ikinci Beyazıt zamanında Osmanlı İmparatorluğuna iltica ederek Adalar denizi sahili. Bursa ve İstanbul civarına yerleştirilmişlerdir).
İ.S. 1491: Portekiz’den Yahudilerin sürülmesi (İçlerinden bir kısmı “Yeni Hıristiyanlar» adıyla. Bordeaux’ya geldiler).
İ.S. 1536: Charles-Quint bir kısım Yahudilere Marracanlara Felemenk’te oturmak hakkı verdi.
İ.S. 1538: Polonya Diyet Meclisi Yahudilerin haklarını kısıtlayan bazı kararlar aldı.
İ.S. XVI’ıncı asrın İlk yarısı: İtalya’dan Yahudilerin sürülmesi.
İ.S. 1556: Siyonizm’in ilk önderi olan Joseph Nassi, Kıbrıs’ın İkinci Suttan Selim tarafından zaptından sonra, dük do Naxos unvanını aldı.
İ.S. 1569: Kilise devletlerinden (Roma ve Ancöne müstesna olmak üzere) Yahudilerin sürülmesi.
İ.S. XVl’inci asrın ikinci yansı: Portekizli Yahudi zümreleri olan morane’ler Amsterdam ve Hamburg’da yeni Yahudi cemaatleri teşkil ettiler.
İ.S. 1648-1655: Chemenicki’nin isyanı. Yahudi aleyhtarı şiddetli gösterilere, pogromlara sebep oldu.
İ.S. 1654: Yahudilerin Brezilya’dan sürülmesi.
İ.S. XVl’inci asrın İkinci yansı: Felemenk ve Brezilyadan gelen Portekiz Yahudiler Kuzey Amerika’ya yerleştiler ve orada yayılmaya elverişli sahalar buldular. Polonya Yahudileri de Romanya’ya yerleştiler.
İ.S. 1655: Manessen ben İsrael, İngiltere diktatörü Cromweli’in himaye ettiği Amsterdamlı bir Yahudi olup Cromwell’den Yahudilerin tekrar İngiltere’ye resmen kabul edilmesi için karar almağa çalıştı, fakat muvaffak olamadı. Bununla beraber onların İngiltere’ye hususî ve münferit olarak girmelerine müsamaha ediliyor ve bu suretle miktarları günden güne artıyordu.
İ.S. 1666: Sahte Mesih Sabataî Zâvi’nin Yahudilerle mücadelesi neticesinde İslamiyet’i kabulü. Dördüncü sultan Mehmet zamanında cemaati ile beraber Müslüman olduğunu söyleyen ve Osmanlı devletinin himayesini gören bu zat Selanik’e yerleşti. (Bu cemaat bütün Yahudi Judaûste tarikatları tarafından reddedilmişti).
İ.S. 1670: Yahudilerin Viyana’dan sürülmesi.
İ.S. 1700-1701: Einsenmenger’in Yahudi aleyhtarı olan hicviyesinin tekrar tekrar neşri:” Entdecktes judentum. ’
İ.S. 1742: Yahudilerin Rusya’ya girmesi menedildi.
İ.S.1745: Bohemya ve Moravya Yahudilerinin sürülmesi ye Londra Yahudilerinin müracaatları üzerine İngiltere ve Felemenk’in onlar lehinde müdahalesi.
İ.S. 1750: Prusya Yahudileri hakkında nizamname (üç sınıf Yahudi himaye edilmiş ve bir sınıf Yahudi’ye müsamaha edilmiştir).
İ.S.1753: Sahte Mesih Frank adıyla tanınan Jacob Leibowicz’in Lemberg de Yahudi cemadatından uzaklaştırılması üzerine Yahudilerin Statüsünü tespit eden, Kral Stanistas’ın karan. Yahudilerin İngiliz tabiiyetine girmesi hakkındaki kanunun, halkın husumeti yüzünden kaldırılması.
İ.S. 1776: Mendelssohn Tevrat’ın (Thora) Almanca tercümesine başlıyor.
İ.S. 1781: Willemsbad Mason kongresi Yahudilerin localardan çıkarılmalarına karar veriyor. Prusya devlet müşaviri Dohm Yahudilerin siyasî reformu hakkındaki müdafaanamesini neşrediyor.
İ.S. 1789: Fransız ihtilâli «Beşer Hukuku Beyannamesi» ile Yahudilerin Mendelssohn zamanında başlayan siyasî hürriyet mücadelelerini kabul ediyor ve onlara diğer bütün vatandaşların haklarını veriyor. Necker Yahudilerin dole anca defteri tanzim etmelerine ve Etats Generaux’da milletvekili seçimi için rey vermelerine müsaade ediyor.
İ.S. 1790: Millet Meclisi Portekiz. İspanyol ve Avignon Yahudilerinin vatandaş hakkını tasdik ediyor.
İ.S. 1791: Metz Yahudi cemaatinin borçlan hakkında kanun. «Medeni yemine iştirak edecek olan Yahudilerin» Fransız vatandaşı olduklarını tasdik eden karar. Birinci Aleksander Yahudilerin Rusya’ya girmesini yeniden menetti.
İ.S. 1806: Birinci Napolyon’un bazı borçlu Yahudiler lehindeki kararı. Aynı zamanda Beni İsrail Muteberan Meclisinin Paris’te toplanması.
İ.S. 1806-1807: Muteberan Meclisinin ve büyük Sonhidrin’in Pariste toplanması.
İ.S. 1808: Yahudilerin Umumî Meclisinde kararlaştırılan «Beni İsrail İbadeti» nin organizasyonu hakkında Napolyon’un iki emri. «Soyadı ve sabit prânom’u olmayan Yahudiler» hakkında Napolyon’un kararı.
İ.S. 1815: Almanya’nın federatif teşkilât kanun Yahudilerin medeni hukuktan istifade etmelerini Diyet Meclisine teklif ediyor.
İ.S. 1819: Almanya’da Yahudi aleyhtarı mücadeleler.
İ.S. 1830 Almanya’dan ve Rusya’dan (Polonya da dâhil) Birleşik Amerika Cumhuriyetlerine kütle halinde Yahudi muhacereti.
İ.S. 1831 Beni İsrail, ibadetine ait Fransa’da yeni bir kanun.
İ.S. 1832: İngiltere’de Yahudilerin seçime katılması.
İ.S. 1835: Rusya’da sınırlayıcı ve yasaklayıcı kanunlar.
İ.S. 1844: lours-Phfppe Beni İsrail ibadetinin organizasyonuna dair
İ.S. 1845-58: Seçim vazifelerine kabul edilen Yahudiler İçin yeminin hususî formülünü veren İngiliz kanunları.
İ.S. 1846: «Mone Jüdaico» yemini hakkında Fransa kral sayanının kararı (Bu karara göre yemin artık muteber olmayacaktır).
İ.S. 1847: Prusya Yahudilerinin statüsü.
İ.S. 1858: Paris Convention’u Bütün halk sınıflarında medeni haklarda eşitliği temin ediyor.
İ.S. 1860: Paris’te umumi Alliance İsraelite’in kurulması.
İ.S. 1862-75: Alman devletlerinde Yahudilerin siyasi haklarının kabulü ve tabiiyete girmeleri.
İ.S. 1867: Avusturya-Macaristan Yahudilerinin tabiiyete gitmesi
İ.S. 1870: Cezayir Yahudilerinin Fransa tabiiyetine girmesi Müslüman yerlilerin itirazları.
İ.S. 1874: İngiltere’de ilk Yahudi Nazırı: Disraeli.
İ.S. 1882: Rusya’da Yahudi aleyhtarı gösteriler Sınıftaysa kanunlar. Pinsker’in Siyonist beyannamesi. Alman ve Avusturya-Macaristan antisemite’lerinin Dresdende ilk kongresi
İ.S. 1891: Baron Hirsch tarafından Jewish colonization assocotion’un kurulması.
İ.S. 1894: Alfred Dreyfus’ün mahkûm edilmesi. Dreyfus davası ve Fransa’da Yahudi aleyhtarı cereyana karşı Emile Zola ve Clemenceau ve diğer bazı mütefekkir ve siyasilerin müdafaaları
İ.S. 1895: Herzl tarafından Etat juif adlı eserin neşri. Siyonizm’in tam ve sistemli olarak müdafaası Siyonist Yahudilerin ilk teşebbüsleri
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 107 ile 122 arası) kitabından birebir alınmıştır.
İ.S. 1: İsa’nın doğuşu.
İ.S. 6: Milâdi sene Bundan sonra artık Roma memurlarının idaresi başlar ki bu idare memurları Suriye valiliğine bağlıdırlar.
İ.S. 19: İtalya Yahudilerine karşı alınan tedbirler.
İ.S. 28: İsa’nın ithamı mahkûm edilmesi ve haça gerilmesi. Saint-Paul’un ihtidası.
İ.S. 40: İskenderiye’de Yahudi aleyhtarı nümayişler. Prefet Facchus’un daveti. Yahudileri Philon Caligula’ya gönderdiler ve rakipleri onu Appion’a sürdüler.
İ.S. 66: Yahuda. Celile ve Idumee devleti Yahudilerinin isyan.
İ.S. 70: Kudüs’ün Titus tarafından zapt ve tahrip edilmesi,
İ.S. 116: Mısır, Kıbrıs ve Bingazi Yahudilerinin isyanı
İ.S. 131 – 134: Hadrien’ln hitanı (sünneti) men’i. (Antonin burada Yahudileri istisna edecektir). Kudüs’ün yerinde Yahudilerin girmesi menedilen yeni bir şehir kuruldu ve Aclia Capitolina, adını aldı.
İ.S. 537-553: Juntinien’in emirleri Yahudilerin hukukunu sınırlandırdı ve ibadetlerini kaideye koydu. Talmud’un neşri ve dağıtımı yasak edildi.
İ.S. 640 a doğru: İkinci halife Hazreti Ömer Müslüman olmayanları birçok hukukî sınırlamalara tâbi tuttu ve onlara hususî elbiseler tahsis etti, bu arada Yahudilerin de hususî kisvesi vardı.
İ.S. 711: İspanyanın Araplar tarafından zaptı bu memlekette Yahudiler lehine, çok müsait bir vaziyet temin etti.
İ.S. 740‘a doğru: Hazarlar hakanı Boulan Yahudi dinini kabul etti.
Hazarlardan, bir kısmî da Yahudiliği kabul ettiler. .
İ.S. 8’inci asır ortaları: Kayrevanda organize bir Yahudi cemaati vardır.
İ.S. 767: Anan ben David, Contre exiiarque tayin olundu, bu suretle ilerde karaite adını alacak olan Yahudi Rafıziliği teşekkül etti.
İ.S. 885: İkinci Louis Yahudileri İtalya’dan sürmeye karar verdi (fakat bu karar icra edilmedi).
İ.S. 1012: Yahudiler Mayence’den sürüldü.
İ.S. 1066: Gırnatada Yahudi aleyhtarı gösteriler oldu.
Xl’ inci asrın sonu; Yahudiler İngiltere’ye geçtiler ve orada yayılmaya başladılar.
İ.S. 1096: Almanya’da Yahudi aleyhtarı tezahürat: birinci haçlı seferi münasebetiyle.
İ.S. 1146: Almanya ve Fransa’da ikinci haçlı seferi dolayısıyla Yahudiler aleyhinde tezahürat oldu.
İ.S. 1182: Philippe Auguste tarafından Yahudilerin sürülmesi. Onbeş yıl sonra tekrar gelmelerine müsaade etti.
Xll’ nci asır: Yahudiler büyük kalabalıklar halinde Polonya’ya yerleştiler.
İ.S. 1189 1190: İngiltere’de Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1218: Philippe Auguste, ancak el emekleriyle yaşayabilecek halde bulunan Hristiyanları Yahudi faizine karşı koruyan emri neşretti. Almanya’da Yahudi aleyhtarı tezahürler.
İ.S. 1223: Sekizinci Louis beş seneyi geçen büyük Yahudi borçlarını kaldırdı. Diğerlerine el koydu ve İstikbal için faize ve tefecilere karşı kanunî tedbir aldı.
İ.S. 1230: Saint Louis faizi menetti.
İ.S. 1233: Britanya’da Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1238: İkinci Frederik Alman Yahudilerine bir Charte neşrediyor.
İ.S. 1239: Britanya Yahudilerinin dük Jean tarafından tardı
İ.S. 1240: Bir Fransız ruhban meclisi tarafından Talmud’un mahkûm edilmesi.
İ.S. 1254: Louis’nin beyannamesi eski yasakları yenileştirdi ve Talmudla beraber diğer Yahudi kitaplarının toplatılmasını emretti.
İ.S. Xlll. asrın sonu: Zohar’ın cem ve tasnif edilmesi (Kabbale’in doğuşu).
İ.S. 1306: Güzel Philippe Yahudilerin ve Lombard’ların sürü ve mallarına el koydu.
İ.S. 1315: Onuncu Louis’nin beyannamesi (Yahudilere toprağa sahip olmak, mahkemelerde kendilerini müdafaa etmek hakları veriliyor).
İ.S. 1317: Beşinci Philippe’in beyannamesi (meskenlere ve diğer binalara sahip olma, arzı mevat Mainmorte’dan muaf tutulma haklan veriliyor).
İ.S. 1320′ 1322: Fransa’da Yahudi aleyhtarı gösteriler. Yahudilerin sürülmesi.
İ.S. 1328: Navvare’da Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1348-1349: İspanyada. Dauphine’de, İsviçre’de. Almanya’da ve Macaristan’da Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1363: Jean le Bon’un beyannamesi: Yahudiler ayırt edici alâmet taşıyacaklar. Hristiyanların Yahudilere karşı bütün sorumlulukları kaldırılıyor.
İ.S. 1380-1381: Fransa’da Prag’da ve İspanyada Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1388: Yahudilerin Strasburg’dan sürülmesi.
İ.S. 1393: Altıncı “Charles tarafından Yahudilere verilen imtiyazlardan sonra Fransa’da Yahudi aleyhtarı yeni gösteriler. Charles Yahudilerden borçluları şahsen takip ve tevkif ettirmek hakkın geriye aldı.
İ.S. 1394: Kati ve Umumî sürgün kararı (Dauphine’de tatbik edilemedi). Bu karar Fransa inkılâbına kadar muteber kaldı. Fakat idari ve polis tedbirlerine rağmen fiiliyatta yine Yahudilere karşı müsamaha gösteriliyordu.
İ.S. 1407: Polonya’da Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1442: Dördüncü Eugene’in mühürü: Hıristiyanlarla birlikte yaşamanın menedilmesi (Bu karara pek riayet edilmiş değildir).
İ.S. XV’inci asır. Almanya’dan Yahudilerin sürülmesi Polonya’da Yahudi aleyhtarı gösteriler.
İ.S. 1481-1488: Sahte dönmelere karşı İspanyada engizisyon başladı.
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 107 ile 122 arası) kitabından birebir alınmıştır.
M.Ö. XII asır: Beni İsrail, göçebe kabileler halinde Kenan memleketini Arzı-Kenan’ı zapta giriştiler ve bu suretle tarihe girdiler. Meselâ Kudüs Jerusalem ancak Davud tarafından zapt edilmiştir.
Dinî rabıtaları çok kuvvetlidir. Çünkü tek bir millî tanrıları yani Jahveh ve tek bir ibadet merkezleri Beytûllahm Bethel vardır ki sonradan bu Silo olmuştur
İ.Ö. 1100 tarihine doğru: Kadın peygamber Deborah ve onun kaymakamı Barak, Maggeddo’nün yanında bir Kenan anlaşması kurdular.
İ.Ö. 1150 tarihe doğru: Filistinliler Beni İsrail’le çarpıştılar ve onları vassal (köle) haline getirdiler.
İ.Ö. 1030-1020: Yahudilerin ilk kralı olan Saül Filistinlilere isyan etti mağlup edildi ve öldürüldü.
İ.Ö. 1000 tarihine doğru: Yahudilerin ikinci kralı olan Davud isyan etti Filistin hükümdarı Calût’la harp ve onu mağlûp etti, kavmini Filistin esaretinden kurtardı. Kudüs’ü hileyle ele geçirdi. Komşularını İtaat altına aldı ve mahvetti. Sur (Tyr) kralı birinci Hiram’la İttifak etti.
İ.Ö. 970 tarihine doğru: Davud’un oğlu ve halefi Süleyman, henüz daha hür olan Kenanîleri esir etti ve bu hususta Mısırlıların yardımını gördü. Ve Kudüs’te Finikeli mimarlar tarafından millî bir mabet kurdurdu.
İ.Ö. 930 a doğru: Filistin istilâsı ve Kudüs mâbedinin Firavun birinci Sheshonq tarafından yağma edilmesi (XXIl’inci sülâle).
İ.Ö. 890 a doğru: İç savaşlar başladı. İsrail kralı Omrl, yeni bir başkent kurdu ki bu da Samriyedir ve Sur (Tyr) kralı Ethbaal ile siyasî, dinî ve ailevî bir ittifak akdetti, bu suretle Şamlılara karşı kendini korudu. Bu ittifak peygamber Elie (İlyas) ın şiddetli itirazlarına uğradı.
İ.Ö. 850: İsrail ve Yahuda kralları, kendilerine mağlûp eden Mösa’nın merkezleri Beytûllahm Bethel vardır ki sonradan bu Silo olmuştur.
İ.Ö. 845-840: Elisee ve Jehu ile İsrail’de tezat hâkim bir hale geldi: Bunlar kıtalleriyle meşhurdur
İ.Ö. 790’a doğru: Yahuda kralı, Kudüs’ü zapt ve tahrip eden İsrail kralına meydan okudu.
İ.Ö. 740’a doğru: Asurîlerin bütün civar kavimlere üstünlüğü. Akdeniz havzasında da kabul edildi. Beni İsrail ve Yahuda devletleri Teglatphalazar’a vergi verdiler.
İ.Ö. 721: Samiriye Sargon tarafından zapt edildi. Halkın büyük bir kısmı yerlerinden çıkarıldı ve sürüldü, İsrail krallığına son verildi.
İ.Ö. 598: Peygamber Ezekhiel de beraber olmak üzere Babil’e ilk göç.
İ.Ö. 586: Nâbahtınasar Nabukhodonassor Kudüs’ü aldı ve mâbedi yaktı.
İ.Ö. 536: Keyhüsrev Babil’i zapt etti, Yahudilerin Kudüs’e dönmelerine ve orada mâbedi tekrar kurmalarına müsaade etti.
İ.Ö. 457-456: Kudüs Yahudi cemaatinde reform yapmak ve mâbedi yeniden kurmak gayesiyle Esdras mücadele etti. Onları Samirilerin yabancıların tesirinden kurtarmağa çalıştı. Yahudi olmayan zevceler sürüldü. Bunun neticesi: Samirî rafiziliği, Schisme doğdu.
İ.Ö. 445-444: Nöhömle’nln peygamberliği. Nehemie ve Esdras tarafından Thora (Tevrat)’ın kat’î ve muhteşem yazılışı ve tebliği. İbadet ve âyin İçin şahsî bir verginin kurulması.
İ.Ö. 332: Iran hâkimiyetinin son bulması. Yahudiler Sur ve Gazze’yi zapt eden İskender’e tâbi oldular.
İ.Ö. 323-203: Lagide’ler ve Seleucide’ler Yahudilerin memleketi üzerinde mücadele ve münazaaya girdiler. Fakat bunların Muhtariyetlerini bir dereceye kadar tasdik ettiler. Yunan medeniyetinin Yahudiler üzerinde tesiri. Diasporanın başlangıcı: İskenderiye’de bir Yahudi sömürgesi meydana geldi. Orada Yunanca konuşmağa boşladılar. «Arzı Kenan» da kalan Yahudiler İbraniceyi terk ederek onun yerine Aramice konuştular.
İ.Ö. 176-165: Dördüncü Antiochus, Epiphone’un zulümleri ve Mocchabö’nln Judas isyanı.
İ.Ö. 165: Kudüs mâbedinin muhteşem tasfiyesi.
İ.Ö. 139: Simon para bastırdı (bu bastırılan ilk Yahudi parasıdır).
İ.Ö. 133: VII’nci Antiochus Sidete Kudüs’ü aldı.
İ.Ö. 105: Yahudi krallığına Süleyman’ın zamanındaki hudutlarını vermeğe muvaffak olan Jean Hyrcan öldü.
İ.Ö. 59: Çiçeron Roma’da vatandaş olan Yahudilerin siyasî nüfuzlarından şikâyet ediyordu.
İ.Ö. 37: Roma’ya dayanarak Judee hükümdarı olan büyük Herode Kudüs’ü ele geçirdi.
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 107 ile 122 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Gülhane hattı şerifi 1839’da ve hattı hümayun 1856 da İsrailliler Osmanlı İmparatorluğu’nun bütün vatandaşlarıyla ve teb’alarla eşit hakları kabul ediyordu. Sf. 91
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 91) kitabından birebir alınmıştır.
Bu kapalı Yahudi cemaatlerinde beliren son reaksiyon Hristiyanlık oldu. Jesus, Esenilere mensup olan ve kapalı cemaati kırmağa çalışan bir Yahudi peygamber idi.
Mücadelesini kanıyla ödedi.
Ondan sonra da Yahudiler arasında bu iki görüş devam etti: Adana civarında Tars’li ve Yunan kültürüyle yetişmiş bir Yahudi olan Saint Paul, önce uzun müddet Hristiyanlık aleyhinde bulundu ve sonra kapalı cemaatin zararlarını duymağa başladı. Nihayet anî bir conversion (dönüş) ile insanları İsa’nın gösterdiği yolda irşad etmeğe memur olduğunu ilân etti. Sf. 88
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 88) kitabından birebir alınmıştır.
Yahudilerden bir kısmı kapalı cemaat taraftarı oldukları halde, bir kısmı Universialiste idiler. Bu ihtilâf Universialiste olan tarikatın kapalı olan cemaat tarafından tard edilmesine ve İkincilerin Yahudi dinini Benî İsrail dışında yaymalarına sebep oldu, bu suretle Karaime adı verilen Kırım ve Hazar Türkleri judaisme’i kabul etmişlerdi. Hazar hakanının dört vezirinden biri mutlaka judaist olurdu. Sf. 88
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 88) kitabından birebir alınmıştır.
Ancak 19. uncu asrın ilk yarısında hükümet bütün Alman Yahudilerini soyadı almağa mecbur etti: Bağları memleket adlarının başına veya sonuna er, von getirerek adlar yaptılar: Regensburger ve von Regensburg gibi. …
Düşünmelidir ki İlkçağ’dan, kültürü, dini ve geleneği ile sağlam olarak artakalan yegâne etnik zümre Yahudilerdir….
Yahudi Pantheizm’i başka medeniyetlerde örneği olmayan bir ruh genişliğine imkân verdi Cabbal’i (Kabala, Yahudi tasavvufunun kurucusu) takip eden Yahudi filozofları tasavvufa olgun şeklini verdiler. Bunlardan ileride tekrar bahsedeceğimiz Yenbu-ül-hayat müellifi İbni Cebirol’u, Delilülhairin sahibi İbni Me’mun’u zikredebiliriz. Cabbale Arapçaya tercüme ederek İslâm medeniyetine tesir etti, ilk mutasavvıflardan Hâkim Tirmizî ve filozoflardan Farabi üzerinde tesiri görülmektedir.
İbrani itikadına göre tanrı kavmini cezalandıracak, fakat ancak sevgi ile intikamını almadan onu cezalandıracaktır: Zira o insan değil, tanrıdır. Sf. 86
Alıntı; Yahudilik ve Dönmeler – Yesevizâde Alparslan Yasa, (Özyılmaz Matbaası – Sf. 61) kitabından birebir alınmıştır.