Soljenitsin Rusya’da Stalin’i saygısızca anmaktan on yıla mahkûm oldu. Hüküm giymesinden on bir yıl sonra SSCB (Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği) Yüksek Askeri Mahkemesinde dava yeniden görüldü ve sanığın suçsuz olduğu anlaşıldı.
Alıntı: Soljenitsin ve Batı – Aleksandre İsayeviç Soljenitsin – Önsöz’den birebir alınmıştır.
Çin komünistleri bugüne kadar inanılmayacak bir şey başardılar. Planlı ve disiplinli hareket eden küçük bir gurubun, 650 milyon insanı, bu insanların isteğine aykırı olarak, tam kontrol ve hâkimiyet altına alınabileceğini gösterdiler.
Alıntı: Kızıl Çin’den Neden Kaçtım – Humphrey Evans (s. 376) kitabından birebir alınmıştır.
“Bir kuruşluk yabancı para (döviz), bir damla insan kanına bedeldir.” Mao
Alıntı: Kızıl Çin’den Neden Kaçtım, Humphrey Evans (s. 281) kitabından birebir alınmıştır.
“Devr-i istibdatta söz söylemek yasak idi.
Duysaydı Hükûmet ağlatırdı ananı,
Devr-i hürriyetteyiz şimdi değişti kaide;
Evvela söyletirler sonra …kerler ananı.”
Şair Eşref
Alıntı: Sanık Yazılar – Necdet Sevinç (s. 75) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (2007): Devr-i İstibdat diye Abdülhamit döneminin baskıcı günlerinden, Devr-i Hürriyet diye 1908 ikinci Meşrutiyetten sonraki devirden bahsediyor.
“Yahudi Gomel-Zigna şirketinin İtalya’ya ihraç ettiği 530 ton zeytinyağı yine İzmir limanına iade edilmiş, basının sıkıştırması üzerine Hükûmet hadise ile ilgilenmek zorunda kalmıştı. Sağlık Bakanlığı uzmanlarının yaptığı tahlil sonunda bu yağın insan sağlığı için çok tehlikeli olduğu neticesine varılmıştı. Yağ müsadere edilmiş (devlet tarafından el konulmuş), sanıklar adliyeye gönderilmişlerdi. Duruşmalar devam ederken Ticaret Bakanı Ahmet Türkel sanıklardan Sam Gomel’i İspanya’da toplanan Milletlerarası Zeytinciler Kongresi’ne Türkiye temsilcisi olarak tayin etmiş, daha sonra da mahkeme sanıkların suçsuzluğuna karar vermişti. Sağlık Bakanlığı uzmanlarının “Ölüme sebep olur yolundaki raporlarına rağmen zehirli yağlar Gomel-Zigna şirketine iade edilmiş, onlar da piyasaya aktarmışlardı. Abdullah Vedat Altuna’nın sesi bu sırada duyuldu işte, Altuna, İzmir Adliye’sinde adaletin mahkûm edildiğini bildiriyor ve davanın yenilenmesini istiyordu. “Delillerim var” diyordu. Ve gerçekten delilleri vardı elinde. Altuna konuyu kamuoyuna mal etmek için yağ skandalı ile ilgili bir de kitap çıkarmıştı. Deliller İzmir Adliyesi’nde saklanıyordu. Bir gün İzmir Adliye’sinin yandığı haberi duyuldu. Yangın bu skandalın dosyalarını da kül etmişti. Altuna, direnmeye devam ediyordu, o devam ettikçe yüksek hâkimler kurulu bir ihtar daha veriyordu Altuna’ya. Sayın Altuna ve milliyetçi basının gayretleri ile bu skandal İzmir Sıkıyönetim Mahkemesi’ne intikal etmiş, sanıklar 5 ay müddetle tutuklanmışlardı. Ama Sıkıyönetim Mahkeme’si beş ay sonra görevsizlik kararı vererek dava dosyalarını yeniden İzmir Adliyesi’ne göndermişti. Ben o günlerde mahkûm olmuştum. Altuna iki gün önce sürgün edildi (27.04.1973)“
Alıntı: Sanık Yazılar – Necdet Sevinç, (s. 68, 69) kitabından dil içi çevrim yapılarak alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2007): Necdet Sevinç çok iyi araştırmalarına ve cesur yazılarına rağmen Milliyetçi Hareket Partisi içinde hak ettiği değeri bulamamış. Türkiye’deki Yahudilerin tekerine bu kadar çomak sokan Necdet Sevinç’e sahip çıkılmaması hatta dışlanması ilginç.
El Biruni; bugün Fergana vilâyetinde Şurab kömür ocakları ve Neftabad yanında, mevcut olan İsfara şehrinde evlerdeki ocakların borularla getirilen gaz ile ısıtıldığını anlatmıştı. 11. yüzyılda kalorifer tesisatı varmış.
Alıntı: Türkçülüğün Mukadderatı Üzerine – Zeki Velidi Togan, (s. 36) kitabından dil içi çevrim yapılarak alınmıştır.
Bütün diğer totaliter hareketler gibi Marksizm de toplumda ümitlerini gerçekleştirememiş insanları birleştiren cemaatvâri bir bağ rolü oynamaktadır.
Alıntı: Köy Sosyolojisi – Amiran Kurtkan (s. 152) kitabından alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (2007) Cemiyet; Topluluk. Cemaat; Belirli bir ortak ideal veya inanç birliği olan topluluktur.
Yerleşik tarım hayatına geçmeden önce insanlar köpekten başka evcil hayvan beslemeksizin bitkileri toplayarak ve hayvanları avlayarak yaşadıkları bir tarım öncesi devir geçirmişlerdir. Bunlar ancak kendi imkânları içindeki bölgede avlanıp istismar ediyorlardı. Onun için bu devrin insanlarına “mikro çevre istismarcısı (sömürücüsü)” denir.
Alıntı: Köy Sosyolojisi – Amiran Kurtkan (s. 16) kitabından alınmıştır.
“Kennedy 1963’te “Hiçbir başarılı sistem yurttaşlarını içeride tutmak için duvar yapmaz.” demişti. Berlin duvarı 1961’de örülmüştü.”
Alıntı: Komünizmin İç Yüzü – David E. Weinqast, (1979 – s. 91) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (2007): Sovyetler Doğu Almanya insanı Batı Almanya’ya kaçmasın diye bu duvarı ördü. Bundan dolayı Komünist ülkelere “Demir Perde Ülkesi “denildi
1830 Yılında Fransız ihtilâli var, dokuz yıl sonra Türk Tanzimatı (İnsan hak ve hürriyetlerini genişleten ve garantiye alan yasal düzenleme paketi) ilan ediliyor. 1871 Yılında dünyada Paris Komünü var, 1876 yılında Kanun-u Esasi (Anayasa, esas kanun) ilan ediliyor ve Meclis-i Mebusan açılıyor. 1905 Yılında Rusya’da burjuva devrimi yapılıyor, üç yıl sonra 1908’de Türkiye burjuva devrimini deniyor.
Alıntı: Aydın Üzerine Tezler II – Yalçın Küçük (Tekin Yayınevi 2. Basım 1985 – s. 265 arası) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (2008): 1908 II. Meşrutiyet’in ilanı, Padişahın yetkilerinin zayıflatılması, halkın temsilcilerinin yönetimde etkin rol oynaması sürecidir.
“Kültürü fazla olan insan, anlaşılması girift (karışık)olan işler hakkında kendi düşüncelerini çevresini ürkütmeyecek şekilde sözler kullanarak o çevre içinde yaşamayı, ona faydalı olmayı düşünür.”
Alıntı: Hatıralar – Zeki Velidi Togan (1978, s. 422) kitabından günümüz dil içi çevirisi yapılarak alınmıştır.
(24 Kânunusani (Ocak) 1923 Tarihli Gizli Celsede İstanbul Basınının Muhalefetine Karşılık Basın Kanununda Değişiklik Teklifi Görüşülüyor:)
Hamdullah Suphi Bey (İstanbul);” .. Karşımızda görüyoruz ki büyük bir asabiyetle, büyük bir titizlikle mütemadi (sürekli) BMM’ne, dolayısıyla onun hükümetine ve dolayısıyla onun kuvvetini teşkil eden zevata (kişilere) tariz eden, tecavüz eden matbuat (basın) vardır. Bir muhabir BMM azasını üçe taksim etti ve imzasıyla da neşretti. Birincisi; Havassülhavas (seçkinler seçkini) yani Gazi Paşa’nın candan gönülden kulları, uşakları olan bir kısım arkadaşlar. İkincisi; Havas (seçkinler), yani pek o kadar yanına sokulamayanlar, uzaktan onun gönüllü kulları ve uşakları. Üçüncüsü; hık-mık çılar, yani sureta (görünüşte) muhalefete mütemayil (eğilimli) olanlar. Fakat cesaretleri olmadığı için, çok korkak oldukları için ancak ağızlarının içinde hık mık gibi bir telaffuzu gevelemek suretiyle vaziyeti izah edilenler. Bunu okudum.” (1)
Besim Atalay Bey (Aksaray); “Bendenizin iki teklifi vardır. Birisi memlekette irşat (yol gösterme) ve tenvir (nurlandırma, aydınlatma) vazifesini İrşat Encümenimize yaptırtmak… İkinci teklifim de, her halde matbuat kanununu bir müddet kıvırmaktan (bir kenara bırakmaktan) başka çare yoktur.”
(Basın Kanununun 18. Maddesinin değiştirilmesi ile ilgili önerge, hiçbir muhalif görüşe söz verilmeden kabul edildi.)
Alıntı: TBMM Gizli Celse Zabıtları IV – İş Bankası Yayını, (Sf. 378 ile 384 arası) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (1) (1995): İstanbul matbuatı sert muhalefet yapıyor. Çok ilginç bir sınıflandırma, yapmışlar.
Rauf dedi ki: “Kendisini fazla beğenmiş diyorlar, mücadeleci imiş.” Enver Berlin’e tayin olunmuştu, memuriyet yerine gitmeden önce, Talat Paşa’ya: “Mustafa Kemal’i Selanik’ten uzaklaştırmak gerekir.” diyor.
Alıntı: Sınıf Arkadaşım Atatürk – Ali Fuat Cebesoy (Baha Matbaası 1967- s. 141, 146) kitabından birebir alınmıştır.
