“Dr. Jean Miguel “Kapital’i” şöyle tenkit ediyor; “Kitap safha safha (bölüm bölüm) şunları iddia ediyor; Birinci safha; kapitalist ekonomide her değer bilhassa (özellikle) işçi emeği tarafından meydana getirilmiş, büyüklüğü de yine iş saatleriyle tayin edilmiştir.
İkinci Safha; Bundan şu netice (sonuç) çıkar ki, bizim fayda dediğimiz değer, münhasıran (sadece) iş saatlerine, ama aynı zamanda ücreti ödenmemiş iş saatlerine (artıkdeğere) bağlıdır. Kapitalistin menfaati (yararı) bilhassa bu karşılığı ödenmemiş iş saatlerinden gelmektedir.
Üçüncü Safha; O halde her yeni makinenin üretime girmesi ile kapitalistin menfaati azalmaktadır. Zira her yeni makine ile işçi sayısında eksilme meydana gelmektedir. Kapitalist işçi sayısını azaltmakla menfaatini daraltmış olur.
Son Safha, Bundan şu netice çıkar ki kapitalist, gitgide daha çok ödenmemiş iş saatini bertaraf etmekle (ortadan kaldırmakla), menfaatini muhafazadan (hıfz etme= saklama, hafız = saklayan) mahrum (yoksun) kalacaktır. Böylece her yeni icat kaçınılmaz bir şekilde gittikçe daha kaba bir sömürü, artan bir sefalet halini alacaktır.”
Alıntı: Marks’ın Yıkılışı – Leopold Schwarzschild (1979 – Sf. 368) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (1979): Eğer makine kapitalistin kârını azaltıyor ise kapitalist her yeni çıkan makineyi almak için neden bu kadar can atıyor?
Yorum bırakın