“21 Mayıs 1919’da Yunanlılar Manisa’yı işgal ettiler. İlk önce bir piyade alayı ve bir süvari bölüğü ile geldiler. Hadisesizce karakollara girdiler. … İzmir işgal edildiğinden beri Manisa’da halk ikiye ayrılmıştı; bir kısmı topçu Alayı ve piyade taburunu halk kuvvetleri ile takviye ederek (güçlendirerek) Menemen sırtlarından savunmaya geçilmesini istiyordu, öbür kısmı ise “hadisesiz” olarak memleketin Yunanlılara teslim edilmesini ileri sürüyordu…. Manisa’ya giren Yunan Ordusuna ellerinde beyaz bayrak, tuz ve ekmek olduğu halde karşılayıcı çıkmışlardı. Yunan Ordusu, tıpkı kendi memleketinin kentlerinden birine girer gibi çiçekler, sirtolar ve şarkılarla karşılanmışlardı.”
Alıntı: Kutsal İsyan II – Hasan İzzettin Dinamo (1992 – Sf. 328, 329) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2007): Ne kadar acı! Ve ne kadar öğretici! Vatandaşını sefil bırakan cephelerde kırdıran bir despot İttihat yönetimi, onların memlekete ve vatana olan bağlılıklarını da zayıflatmış.. Halk kötü yönetimden usanmış. Birkaçı dışında Efelerin direnişi de vatanseverce değildir. Efelerin bir çoğunun yaptığı; 1915’teki Rum Tehcirinden sonra Rumların mallarına yerleşen feodallerin veya mütegallibelerin (zorba zenginlerin) kişisel menfaatleri ile ilgili endişelerinin sonucu yaptıkları mücadeledir.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın