“93 Harbinde (1877) Ruslar Erzurum’a kadar gelince Ermeniler telaşlandılar. Çünkü onlar muhtariyet (bağımsızlık) istiyorlardı, Rus idaresine girmektense Osmanlıyı daha çok tercih ediyorlardı. Nitekim 17.3.1878 günü Ermeni Patriği Nerses, İstanbul’da İngiliz Sefiri Layard’ı ziyaretinde bunu belirtiyor. Hatta eğer İngilizler bu sorunlarına ilgisiz kalırlarsa Büyükelçiyi taşlayabileceklerini söylüyor. Sefir Layard Patrik’e Ermenistan ile neyin kastedildiğini soruyor. Patrik, Van, Sivas ile Diyarbakır’ın bir kısmı ile Kilikya (Adana, Mersin, Antalya) diyor. Sefir, bu yörenin nüfusunun büyük bir kısmının Müslüman olduğunu söyleyince, Patrik, Müslümanların da huzursuz olduğunu ve kendi devletlerine katılacağını iddia ediyor. İngiltere, böyle bir Ermenistan’ın Rusya boyunduruğuna gireceğini ve Rusya’nın da Suriye sınırına dayanmasının (Petrole yaklaşmasının) menfaatlerine uygun olmayacağını düşünüyor.”
Alıntı: Ermeni Dosyası – Kâmuran Gürün (4. Baskı 1992, Sf. 117) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (2007): Kilikya hariç bu coğrafyadaki Müslümanların çoğu Kürt.
Yorum bırakın