“4 Temmuz 1915 Tarihinde Elazığ’a gönderilmiş Dâhiliye Vekâleti şifresi: “Ermeni çocuklarının, ileri gelenlere evlatlık verilmesi ve çocuk başına 30 kuruş aylık ödenek verilmesi, bu çocukların listesinin de muntazaman tutulup İstanbul’a yollanması.” hakkında bir yazı.””
Alıntı: Ermeni Dosyası – Kâmuran Gürün (4. Baskı 1992, Sf. 287) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (1992): Ermeni tehcirinde Harput’ta ve civarında göçe dayanamayacak olan yaşlıların ve çocukların, Ermeniler tarafından komşuları olan Türk ailelere emanet edildiği, onların da bu insanlara insanlıklarının ve hoşgörülerinin gereği olarak, sonuna kadar sahip çıktıkları, bu insanların ileride zarar görmemeleri için, birçok çocuğun eski kimliğini bilmeden yaşadığı, hazin ve ilginç bir durumdur. Doğum tarihi 1900 olan bir Harputlunun anlattıklarına göre, Müslümanlar, Ermeni komşuları ile hep sorunsuz yaşıyorlardı. Harputluların bu tutumu, zamanın Hükûmeti tarafından iyi değerlendirilmiş. Harput’a bağlı yerleşim yerlerinde de benzer durumlar yaşanmıştır. Harput’ta Türkler Ermeni kızları ile çok evlenmişler. Bu evliliklerin bir kısmı rıza ile olmuş, tehcir sırasında bir çok zorlama durumlar da olmuştur. Harput Müziğinde, Ermeni kızlarına yakılmış çok güzel türküler vardır: Ahçik ve Kar mı Yağmış Şu Harput’un Başına türküleri gibi. Müslüman kızlarının da Ermenilerle evlendikleri nadiren de olsa yaşanmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın