“Görüşmelerin kesilmesi ihtimali belirince, “Musul’dan vazgeçerek yeni bir barış olanağı aranmasını” istemiştir. Lozan kesintiye uğradıktan sonra basına verdiği demeçte; “Büyük özverilerde bulundum, her şeyi kabul ettim, fakat memleketin ekonomik tutsaklığını reddettim.” diyor.”
Alıntı: Milli Kurtuluş Tarihi I – Doğan Avcıoğlu (Tekin Yayınevi 1. Baskı 1985 – Sf. 395 ile 401 arası) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (1993): Lozan’dan sonra Duyun-u Umumiye, Dış Borçlar İdaresi, IMF’den daha müdahaleci bir örgüt olarak kalmış, Türkiye ağır bir borç yükünün altına girmiş, ülke üretimini çökerten imtiyazlı (ayrıcalıklı) şirketler karşılıklı görüşmelerle hayli büyük avantajlar sağlamışlar, Türkiye beş yıl süre ile gümrüklerine egemen olamamış, bu sorunlar ancak 5-6 yıl sonra ortadan kaldırılabilmiştir.
BAKKAL’IN YORUMU (2007): Osmanlının tüm borçlarını kuruşuna kadar ödemeyi kabul etmiş, 1914’de İttihatçılar tarafından kaldırılan kapitülasyonları yeniden koymalarına direnmişse de tam bir başarı yoktur.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın