(Lütfü Fikri Bey, İstanbul Baro Başkanı, 10 Kasım 1923’de Tanin Gazetesinde yazıyor; Hilafetin kaldırılacağı veya halifenin istifa edeceği dedikodusu ortaya yayılınca, Hilafet’in elimizde bir hazine olduğunu söyleyerek, kaldırılmasına karşı çıkıyor. 11 Kasım’da da Hüseyin Cahit yazıyor;)
“-Hilafet elimizden giderse, beş on milyonluk Türkiye Devletinin, İslam Alemi içerisinde hiç bir önemi kalmayacağını, Avrupa siyaseti gözünde de en küçük ve kıymetsiz bir hükûmet yerine düşeceğimizi anlayabilmek için, büyük bir dirayete gerek yoktur.. … Her Türk, hilafet makamına dört elle sarılmak zorundadır. … Millet meclisinin bu kadar kayıt altında kaldığını, hariçte verilen kararları sadece tescil makamına indirildiğini görmek cidden elim (elem verici) oluyor.” Ağa Han ve Hintli Müslümanların başlarından Emir Ali ismindeki adam da İsmet Paşa’ya gönderdikleri bir mektupla, bütün Müslümanlar adına, hilafet makamının güçlendirilmesini istiyorlardı… bu mektubu İstanbul’da Tanin, İkdam ve Tevhidi Efkâr gazeteleri yayınlayınca işler karıştı. Hükûmet harekete geçerek, Meclis’ten aldığı izinle oluşturduğu, Topçu İhsan Bey’in başkanlığındaki İstiklâl Mahkemesini derhal İstanbul’a gönderdi. Lütfü Fikri, Ahmet Cevdet, Velid Ebuzziya Beylerle, bu gazetelerin yazı işleri müdürleri tevkif edildi. Savcı Vasfi Çınar Bey, bu mektupları yorumsuz yayınlayan bu gazetecileri, Hıyaneti Vataniye kanununun 1.Maddesine göre mahkeme edilmesini istiyordu.
Alıntı: Siyasi Dargınlıklar II – Feridun Kandemir (Ekicigil Tarih Serisi 1955 – Sf. 97) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın