Talat Paşa, İçişleri Bakanı olur olmaz, Hamid’in adamı Şeyh Ubeydullah’ın oğlu Abdülkadir, derhal Kürt bölgelerine giderek Rusya’ya karşı isyana hazırlanmalarını öneriyor. Ancak daha önce değindim; Kürtler, artık Türklere karşı başkaldırmayı tercih ediyorlar. Sf. 71
Hamid’i, aynı ideolojinin daha soğukkanlı ve temkinli, ittihatçıları da daha hızlı ve cüretkârı olarak düşünmek gerekiyor. İttihatçılar, Kürtlerin, eskiden olduğu gibi kendi istedikleri isyanları ve hareketleri yapmadıklarını ve buna karşın kendilerine karşı isyan ettiklerini görünce, derhal Kürt politikasında yeni bir dönemeci uygulamaya koyuyorlar. 1915-1916 yılında art arda hükümet kararnameleri çıkararak Kürtleri sınır bölgelerinden alıp Batı Anadolu’ya yerleştirmeye başlıyorlar. Kürtlerin sınır koruma görevleri sona eriyor; yüz Türk’e on Kürt hesabıyla, Kürtlerin zorunlu İskânı politikası uygulamaya konuyor. Sf. 71, 72
Osmanlı gecikmiş bir feodal yapıda gecikmiş bir biçimde merkezi otoriteyi ve devleti kurmak istiyor. Kürt isyanlarının başlangıcında iki temel hedef var: Birincisi, Osmanlı merkezi otoritesinin vergi salması ve ikincisi iskân politikası uygulamaya konuyor. Sf. 72
Alıntı; Kürtler Üzerine Tezler – Yalçın Küçük, (Dönem Yayıncılık Ağustos 1990 – Sf. 72) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın