15 Şubat 1341 (1926) tarihinde İçtima: 57, Celse:1, Reis Kâzım Paşa
Medeni Kanun Görüşülüyor;
Adliye Vekili Mahmut Esat Bey (İzmir); ” ..Reisicumhur Hazretlerinin Meclis’in küşadı (açılışı) merasiminde (töreninde) irad (emir) buyurdukları nutukta mevzubahis (söz konusu) ettikleri kanunlarımızın hepsi hazırdır. .. Bu kanunları inkılabın (devrimin) büyük liderinin ilhamından aldığım feyiz (aydınlanma) ile düşünerek teklif ettim.” Sf.230
(907 maddelik kanun kül olarak kabul ediliyor, muhalif tek ses yok. Maddelere geçildi;)
Mazbata Muharriri Şükrü Kaya Bey (Menteşe); “…Encümen (komisyon), Türk seciyesine (karakterine) ve Türk ihtiyacatına (ihtiyaçlarına) en lâyık olan kanunun bu kanun olduğuna kanidir (inanıyor). Ve bu kanun doğrudan doğruya İsviçre Kanunundan ve harfiyen nakledilmiştir (aynen taşınmıştır). Nazarî (bakınca, görüş olarak) olarak belki denilebilir ki, mevcut ahkâmı (hükümleri) ihtiyacatı asra tevfik (çağın ihtiyaçlarına uydurarak) ederek ayrıca bir kanun yapılabilirdi.” (Medeni Kanun’un İsviçre’den Bire Bir Kopya Olduğunu İtiraf Ediyor.) Sf. 232
Emin Bey (Tokat); “Büyük Liderimiz, Ulu Gazimiz, Reisicumhur Mustafa Kemal Paşa Hazretlerinin,… Bu mükemmel kanunun ibaratı (ibareleri, ifadeleri) gayet açık ve selis (anlaşılabilir), madde ve fıkraları arasında tam ahenk ve insicam (uyum) vardır. Bunun bir maddesine, bir fıkrasına dokunmak ruhunu, vaziyeti insicamını ihlâl eder (düzenini bozar). Aynen kabul buyurularak Türkiye Cumhuriyeti adliyesinde biran evvel sahayı tatbika (uygulama alanına) geçmesini istirham ederim.”
2. Celse: Kâzım Paşa
Celse Sonunda Medeni Kanunun Tamamı Var. Sf. 237
Alıntı: TBMM Zabıt Ceridesi Cilt: 51 (1.02.1926 / 28.02.1926) (TBMM Matbaası 1959 yılı 3. Baskı – Devre; 2, Sene; 3, İçtima; 57, Celse: 1, – Sf. 190 ile 237 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın