Güven, kesinlikle, kendine güven’dir. Güven, başkasına güvenmemektir.
Güven, kendi gücünü saf tutabilmek oluyor.
Korku, güven’in düşmanı durumuna geçiyor. Korku, güven’i eritiyor.
Güven ve korku: Birisi varsa diğeri yok oluyor.
Bunalım, her zaman korku saçıyor. Bunalım, eğer işsizlik ve ölüm yumaklarını sağarak yürüyorsa, korku bir yaşam biçimine dönüşüyor ve her tarafa siniyor. Sf. 43
Alıntı; Quo Vadimus? Nereye Gidiyoruz? – Yalçın Küçük, (Tekin Yayınevi, 2. Baskı 1988 – Sf. 43) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın