Güneş yılını Mayalar 365,2420 gün olarak belirlemişlerdi; modern astronomiye göreyse güneş yılı tam olarak 365,2422 gündür. Yani dakika ve saniye gibi zaman ölçülerinden yoksun olduğu varsayılan Mayaların hesabı ile modern astronominin hesabı arasındaki yıllık fark yalnızca 17 saniye idi. Dinsel takvim 260 (20×13), güneş takvimi ise 365 günden oluşuyordu. 365 günlük güneş yılını, 20 günlük 18 ayın sonunda, eski Mısırlılar ve Yunanlılara benzer tarzda 5 gün ilaveyle elde ederlerdi. Her iki takvim için 18.980 günlük bir dönem sonunda, yani 365 günlük 52 yıl veya 260 günlük 73 yıl sonra bir çakışma söz konusuydu, bu periyot 52 “muğlak yıl” olarak belirtilirdi. Maya astronomisi, ilginç biçimde, ancak bugünkü modern astronomi hesaplamalarıyla bilinen Venüs yılını hassas bir biçimde saptayabilmişti. Mayaların 584 gün olarak hesapladıkları Venüs yılı günümüzde 583,92 gün olarak saptanmıştır. Mayalar Venüs’e, bilinmeyen bir nedenle, neredeyse Güneşten bile daha fazla önem vermişlerdir.
Ayrıca, 65 “Venüs yılı” süren her dönemin sonunda, güneş yılının, dinsel yılın ve Venüs yılının başlangıcının 52 “muğlak yıl“ süren yeni bir periyodun başlangıcıyla tam olarak çakışır. Ancak dünyanın dolanım süresi aslında 365,2422 gün olduğundan, bu sistemde “muğlak yıl” sürekli olarak güneş yılından önde gitmekte, giderek aylar mevsimlerden uzak düşmektedir. İlginçtir ki, Mayaların bu sorunu bir şekilde aştıkları, “tropikal yılı“ bildikleri görülmektedir. Ayrıca Mayalar iki yeniay arasında geçen süreyi 29,53020 olarak hesaplamışlardır ki, bu süre günümüzde 29,53059 olarak saptanır.
Alıntı; Bizimkiler VIII (Müslüman Türkler) – Evin Esmen ve Arda Kısakürek, (E-kitap, Haziran 2013 – Sf. 173) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın