(Moltke’nin Mektubundan; 28 Aralık 1836, Büyükdere, İstanbul)
Yemekte yere küçük, alçak, arkalıksız bir iskemle konur, üzerine büyük, yuvarlak bir tahta tepsi yerleştirilir (zenginlerde daima tertemiz parlatılmış olan bir nevi pirinç kalkan), bunun üstünde bütün yemekler birden bulunur, önce leğen ibrik ve zarif işlemeli peşkirler gezdirildikten sonra herkes eliyle yemeğe girişir; bıçak, çatal ve tabak lüzumsuzdur. Buna karşılık tahta yahut boynuzdan çoğu zaman mercan saplı, fakat asla gümüşten olmayan kaşıklar kullanılır, çünkü Kur’an; “Kim bu dünyada gümüş takım kullanırsa cennet te ona nail olamayacaktır.” Demiştir. Sf. 78
Alıntı; Türkiye Mektupları – Feldmareşal Helmuth Von Moltke, Çeviri; Hayrullah Örs (Remzi Kitabevi, 1969 – Sf. 78) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın