(Moltke’nin Mektubundan; 18 Mayıs 1838, Sait Bey Kalesi)
Kale kapısının altında yaralı kardeşini taşıyan bir Kürde rastladık, zavallı bacağından vurulmuştu, onu taşıyan kardeşi gözleri dolu dolu olarak kardeşinin yedi günden beri bu ıstırabı çektiğini anlattı. Cerrahı çağırttım, «manasız bir şey istediğini anlamıyor musun?» dermiş gibi, her seferince sesini daha yükselterek birçok defa «Evet ama Kürt bu!» dedi durdu.
Gerçekten 3.000 kişiyi, yanlarında cerrah diye bir cahil berber olduğu halde harbe yollamak çok ayıp bir şey. Ta sekiz gün önce topçularımızdan biri çiğnendi, bugün bile hâlâ kimse, acaba bacağı kırıldı mı, çıktı mı, yoksa sadece biraz ezildi mi bilmiyor, adam çadırında çaresiz ve zavallı yatıyor. Sf. 187
Alıntı; Türkiye Mektupları – Feldmareşal Helmuth Von Moltke, Çeviri; Hayrullah Örs (Remzi Kitabevi, 1969 – Sf. 187) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın