“Genel millî karakteri temsil etme açısından Sivrihisar’ın sakinleri, çaresiz askerlerin karşısında beyaz atı üzerinde duran ve her şeye hâkim olduğu vehmine kapılmış olan yüzbaşıdan muhtemelen çok daha fazla temsil kabiliyetine sahiptiler. Otoriter liderlerin yanlış uyguladıkları bir siyasetin Türk halkının kendiliğinden cömertliği ve insancıllığı ile düzelmesi Türk karakteri için bir zaferdi. Aralık ayı civarında askerlere gruplar halinde birer haftalık ev izni verilmeye başlandı. O tarihte de uzun bürokratik muamelelerden sonra yirmi kur’a askerlerin aileleri normal bir erin aldığı aile maaşına eşit maaş almaya başladılar. İlk önce yaşı en büyük olan beş kur’a, sonra da diğer kur’alar terhis edildi. Geri dönen askerler başta ufak bir travma geçirmiş olmalarına rağmen açık havadaki hayatı neredeyse sevmişlerdi.” Sf. 146
Alıntı; Yirmi Kur’a Nafıa Askerleri – Rıfat N. Bali, (Kitabevi Yayınları, 1. Baskı 2008 – Sf. 146) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın