Ne zaman ki devletçilik ve harp içindeki enflasyonla birlikte ilkel birikim gelişti, bu birikimin, daha da gelişmek için kendi yollarını açması, temizlemesi gerekiyordu. Kendisinin büyümesine yardım eden bürokratik mekanizma ile artık çatışır hale gelmişti. Bilindiği gibi DP, bu birikimin partisi olacak ve bürokrat-militer mekanizmanın tarihî olarak karşısına düşmüş, eski reayadan gelen halk kitlelerini, onların İslami ideolojisini de kullanacaktı. Demek ki DP, iki yere dayanacaktı. Biri yeni sermaye çevreleri, diğeri İslami cephe. Bu gelişme, özellikle İkinci Dünya Savaşı sonunda tekelci kapitalizmin gelişme çizgisine tam uygun bir biçimde olacaktı. CHP, “devletçiliği de tenkit ederek” aynı yola saparken bu hususta yaya kalacaktı. Sf. 120
DP, 1950’nin 14 Mayıs’ında seçimi kazanınca, devletin hükümetini kurmak anlamında bir iktidar oldu. Ve dayandığı iki ayağı dikkate alan DP, CHP’ye göre “sol” bir parti idi. Sf.120
Alıntı; Sivil Toplum Yazıları – İdris Küçükömer, Yayına Hazırlayan; Yücel Yaman, (Profil Yayıncılık, 2. Baskı Şubat 2013 – Sf. 120) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın