Kadınlarının elbiseleri topuklarına iner. Tam bir sene karınlarında çocuğu taşımayınca doğurmazlar. Çocuklarına önce siyah köpek sütü verirler. Bunların ülkelerinde bir köpeğe bir taş atsan, o taşı atana aman zaman vermeyip öldürürler. Zira büyük küçük hepsinin de evlerinde beşer onar köpekleri vardır. Yemeği önce köpeğe verirler. Onu doyurduktan sonra kendileri yerler. Köpekleri ile birlikte yatarlar. Bin kuruşa, on katıra bir siyah köpek satın alırlar!.
Bu Kürtler soğan ve peyniri dâima koyunlarında gezdirirler. Bir kimse bunların yanında bir soğanın başına yumruk vurup ezse, o kimsenin başını da onlar ezip öldürürler. Şurası gariptir: Bunlardan zengin bir kimse ölse, o adamı soğan suyu ile yıkayıp kabrine de soğan dikerler. Bütün ölülerinin kefenine mutlak köpek yünü katmak âdetleridir… Bu hallerini nice kereler sordum, doğru olarak cevap vermeyip «Pivaş hoş est» yani «Soğan iyidir» dediler. Bu bir darbımesel olmuştur: Bir Kürd’e sormuşlar, «Hükümdar olsan ne yersin?» diye. Cevap olarak: «Soğan cücüğü yerim» demiş. Hakikaten Kürtler soğanı sevip «güzel! güzel!» der.
Alıntı; Evliya Çelebi Seyahatnamesi IV – Mehmet Zilli Oğlu Evliya Çelebi, Sadeleştiren; Tevfik Temelkuran ve Necati Aktaş, Hazırlayan; Mümin Çevik, (Üçdal Neşriyat, Sf. 469) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın