Dersimliler vicdanlı, merhametli, vazifelerine çok bağlı insanlardır. Güçsüze yardım etmek, fakire acımak, aç olanı doyurmak, üstü başı olmayanı giydirmek ve düşmanı affetmek veya cezalandırmak sevaptır. Sf. 129
Zaman zaman sevdiği kız yüzünden başı belada olan sevgililer olur; çeşidi dini veya siyasi aşılmaz engeller karşısında sevdikleri kızla evlenemez, bu nedenle kaçmak zorunda kalır ve Dersim’e sığınırlar. Dersimliler nice fedakârlıklarla onlara kol kanat gererler. Bazen Dersim’e sığınanın peşine düşenlerle kanlı çatışmalara da girerler. Dersimliler, ellerine düşen biri “nişanlıyım” derse, kendilerinin azılı düşmanı da olsa, ona kıymazlar. Dulları ve yetimleri kollar, hele yetimin, “yazıktır” der, kılına bile dokunmazlar. Dersimliler kadınlara karşı da çok saygılı davranırlar. Bir kadın, anında tüm Dersimlilerin silaha sarılmalarını ya da derhal silah bırakmalarını sağlayabilir. Ölüm kalım meselesi olan kanlı savaşlarda tabii kadınlar da yer alırlar. Ama yine de karşı taraf kadınlara kesin tüfek doğrultmaz, korkutmak için bile kılıç kaldırmaz, kadına silah doğrultmak veya el kaldırmak hem erkeklik için büyük ayıp, hem de çok günahtır. Sf. 130
Alıntı; Dersim (Seyahatname) – Antranik, Ermeniceden Çeviren; Payline Tomasyan, (Aras Yayıncılık, Kasım 2012, Sf. 129, 130) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın