(Belge 5; “Genelkurmay Başkanlığı Albayı D. V. Putyata’nın Küçük Asya Hakkındaki Notu”)
Pek yakında Küçük Asya’ya özel antropolojik gezi gerçekleştiren Dr. Eliseyev (4 Mart 1887’de Rusya imparatorluğu Coğrafya Cemiyeti’nde konuyla ilgili sunum da yaptı), çok sayıda tasvir ve ölçüm yapmasına rağmen, Ermeni tipi ile ilgili kesin varsayımlarda bulunmaya cesaret edemeyerek söz konusu tipi genel hatlarıyla şöyle tanımlamıştır: “Belirgin bir brakisefallik, patietal kemiğin sivriliği, yuvarlak ense, düz, dört köşe olan alçak alın, büyük ve genellikle de düz burun, geniş kesik gözler, düşük kaşlar, küçük çene ve kafa, siyah saçlar ve vücudun her yerinde kıllar.” Ancak ön Asya, Kafkasya ve İran’ı gezen her seyyah, bütün bu özelliklerin yalnızca Ermenilere değil, bu coğrafyada yaşayan bütün halklara ait olduğunu söyleyebilir. Sf. 64
Eliseyev birkaç satır aşağısında şunları da yazmaktadır: “Ermenilerin kanındaki en güçlü ve belirgin özellik, hiç şüphesiz Sami kanı olmasıdır. Ermeni tarihçilerinin verdiği bilgiler Yahudilerin, Gaysdan nüfusu arasında eriyip gittiklerini düşünmemizi sağlamaktadır.” Eliseyev, gözlemlerini Küçük Asya’nın batı kesimlerinde yapmıştır. Ona göre en saf Ermeni tipini, onların vatanı olan ve eskiden beri yaşadıkları vilayetlerde bulmak mümkündür. Bu vilayetlerin başında hiç şüphesiz Van vilayeti gelmektedir.
Alıntı; Türkiye’de Ermeni Meselesi (Rus Genelkurmay Başkanlığı Belgeleri) – Hazırlayan; Mihail Bashanov, Çeviren; İlyas Kemaloğlu (Kamalov), (Türk tarih Kurumu Yayınları 2013, Sf. 64) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın