Sargis Karapeti Khaçatıryan’ın Tanıklığı (D. 1903, Kharberd [Harput], Khula Köyü)
Türklerin arasında da iyi insanlar vardı. Bütün Türklerin kötü olduğunu söylemek mümkün değildir. Türk aileleri pek çok Ermeni’yi yanlarına alıp saklamıştır; bazılarını da para karşılığında saklamışlardır. Büyük annem sık sık beni tanıdığımız bir Türk Bey’in evine götürürdü. Bey’in annesi bana Türkçe şiir okuturdu. Büyük annem beni onun evine götürüp, bana: “Ben geri dönene kadar buradan ayrılma dedi.”
Bey’in annesi bana İslam propagandası yapmaya başladı. Okumam için bana bir Kuran verdi. Ben bıkıp dışarı kaçtım. Sf. 395
O kadın beni götürdü, dama çıkarıp sakladı. Onun kocası olan Türk, Sevkiyat müdürüydü. O iyi kalpli kadın beni bir gün sakladı; sonra dedi ki: “Zaman kötü; senin adın Mustafa olsun.”
Ben yakınlarımdan hiçbirini bir daha görmedim. Dokuz kişilik ailemizden sadece ben sağ kaldım. İntikam almaya karar verdim. Yayan olarak Dersim’e vardım. Dersim Kürtleriyle samimiyet kurdum. Sf. 395
Alıntı; Ermeni Soykırımı (Hayatta Kalan Görgü Tanıklarının Anlattıkları) – Verjine Svazlian, Ermeniceden Tercüme Edenler; Tigran Ter Voğormiyacıyan ve Petros Çavikyan, (Belge Yayınları, Kasım 2013, Sf. 395) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın