Önceki bölümde yazdım; 1970’ler ABD’de olduğu gibi ilaç şirketleri için de durgunluk, resesyon dönemiydi. Merck’in genel müdürü Henry Gadsden, Fortune dergisine yakındı:
-“ilaç pazarının hasta insanlarla sınırlı olması sıkıntı yaratıyor!” (Mart 1976)
Gadsden, Merck’in, bir çiklet üreticisi olan Wrigley şirketi gibi olmasını istiyordu! Hayali büyüktü: “Sağlıklı insanlara yönelik ilaç üretmek!”
Merck, herkese satmaya muktedir olacağı ilaç peşindeydi… Bu kimyasal ilaçlardan biri -tüm dünyaya kolesterol düşürücü olarak taratılan- “statinler” ismiyle bilinecekti. Sf. 132
Alıntı; Kara Kutu (Yüzleşme Vakti) – Soner Yalçın, (Kırmızı Kedi Yayınevi, 1. Basım 2019 – Sf. 132) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın