Endonezya’da yaşanan en berbat insan hakları ve çevre ihlali benim Ujung Pandang’da bulunduğum dönemde Doğu Timor’da gerçekleşti. Doğu Timor da Sulawesi gibi uzak adalardan biri olarak kabul ediliyordu ve petrol ve gaz rezervleri yönünden zengindi. Sulawesi’nin aksine, Endonezya’nın parçası olan Doğu Timor dört yüzyıl boyunca Portekiz yönetimi altında kalmıştı. Endonezya’nın %90’ı Müslümanken, bu ada ağırlıklı olarak Roma Katolikliğini benimsemişti.
Doğu Timor 28 Kasım 1975 tarihinde Portekiz’den bağımsızlığını ilan etti ve dokuz gün sonra Endonezya tarafından işgal edildi. Acımasız işgal güçleri 200.000 civarında olduğu tahmin edilen insanı katletti ki, bu rakam ülke nüfusunun üçte birini oluşturuyordu. Sf. 49
Doğu Timor katliamı, Suharto yönetimi altında uygulamaya koyulan polis-devlet politikalarından sadece birisidir. Bağımsızlık eğilimi olan bölgelere orduyu göndermenin 1970’lerdeki bahanesi komünizmin derhal durdurulması gerektiğiydi. Sf. 50, 51
Alıntı; Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları 2 (Şirketokrasi ve Ondan Kurtulmanın Yolları) – John Perkins, Çeviri; Cihat Taşçıoğlu, (A.P.R.İ.L. Yayınları, 10. Baskı Mart 2015 – Sf. 50, 51) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın