Dünyanın her tarafındaki halklar kurumsal reform beklemiyor. Ticari küreselleşmeye karşı anlamlı alternatifleri uygulamaya koymak üzere harekete geçtiler. Arjantin’de halk hareketleri horizontalizm olarak bilinen bir model üretti. Bu hareketin yarattığı önemli gelişmeler arasında kentlerin atık toplama, yolların ve trafik işaretlerinin onarımı, okullara yardım, hatta kent bütçelerinin birlikte yapılması gibi kararları ortaklaşa alan komşuluk meclislerinin oluşturulması vardı. Bu meclisler birer doğrudan demokrasi örneğidir; insanlar gündelik yaşamlarım etkileyecek siyasi ve ekonomik kararların alınmasına dolaysız olarak katılır. Bunlara ilaveten, bir sayıdaki Arjantin fabrikası ve önemli şirketi kararların işçi meclisleri aracılığıyla alındığı kooperatif modelli işletmeler haline dönüşmüştür. Tüm çalışanlar ücretler, üretim programları, malzeme, dağıtım ve sağlık yardımları konusunda eşit karar yetkisine sahiptir. Sf. 391
Alıntı; Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları 3 (Küresel Kriz ve Büyük Resim) – Steven Hiatt Çeviri; Cihat Taşçıoğlu, (A.P.R.İ.L. Yayınları, 5. Baskı Mayıs 2015 – Sf. 391) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın