“Diyalektik Engels’ten beri iki kola ayrılır:
1-Mefhumlarımızın (kavramlarımızın) tekâmülü (gelişimi) diyalektiği; Bu sübjektif diyalektik,
2-Bizzat varlığın (maddenin) ilmi düşünce içindeki diyalektik tekâmülünün in’ikas etmiş (gelişmesinin yansımış) şekli olan objektif diyalektiktir.
Engels Diyalektik Materyalizm için üç kanunu koymuştur:
Kemiyetten (nicelikten) keyfiyete (niteliğe), keyfiyetten kemiyete geçiş kanunu.
Zıddiyetlerin (karşıtlıkların) birbirine etki etme kanunu.
Nehy’ i (yasaklamayı) Nehy’ etme (yasaklama)kanunu.
Diyalektik materyalizme göre sebep; bir başkasının ortaya çıkmasını sağlayan bir tezahür (ortaya çıkma, görüntü), netice ise: sebebin yarattığı tesirdir (etkidir). Bu izaha göre sebep tesirden (etkiden) öncedir. Fakat önce oluş, her zaman bir sebep olmayı gerektirmez. Meselâ gece gündüzden öncedir, fakat o gündüzün sebebi değildir.”
Alıntı: Bugünkü Sovyet İdeolojisi I – Gustav A. Watter, (Kültür Bakanlığı Yayınları, 2. Baskı 1976 Sf. 104) kitabından dil içi çevrilerek alınmıştır.
Yorum bırakın