“Yerleşim Kanunu)(14 Haziran 1934) Kanunun dibacesinde (gerekçesinde, ön sözünde) “…Anadili Türkçe olmayan nüfus terekkümlerinin (yoğunlaşmalarının) men’ine (yasaklanmasına) ve mevcutlarının dağıtılması şekillerine ve bu suretle hars vahdetinin (kültür birliğinin) korunmasına ait tedbirlerin ittihaz (alınması) ve tatbiki (uygulanması) için Hükümete kanuni salahiyet (yetki) alınması düşünülmüştür.”
Alıntı: Belgelerle Dersim Raporları – Faik Bulut (1992 – Sf. 212) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (1992): Bu yasa Mustafa Kemal’in Osmanlı fikrine karşı ortaya koyduğu antitez olan “Türkçülük” düşüncesinin bir uygulaması idi. Bu kanunla halka yer değiştirtmek (tehcir) konusunda, Meclis, Hükümet ve İçişleri Bakanı’na geniş yetkiler verilmiştir.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın