“Derken Mustafa Kemal Başkumandanlığı kabul etmem dedi ve bunda temerrüt etti Bütün Meclis de buna kızıyor. Meclis pek sinirlendi. O, kabul etmem diyor. Kızmışım. Bir aralık; “Peki senin vücudun âleme rahmet mi? Ne güne duruyorsun? Hangi işe yarayacaksın?” diye bağırdım. Kızılca kıyamet koptu. Mustafa Kemal bana kürsüden küfürler ve tehdit yağdırdı. Ve bu arada yine dedi ki; “Yenilgi muhakkak. Sen, ben rezil olsun, şerefim gitsin diye başkumandan yapmak istiyorsun!” dedi. Her söyleyen ile dalaşıyor. Galiba niyeti bozuk. Topal Osman’ın korumalarını Meclis’e getirmiş. Onlara güveniyor. İmalı bir surette onlarla Meclis’i tehdit ediyor. Bunlardan birçok herif Meclis koridorunda. . Üç gündür uğraşıyoruz kabul ettiremiyoruz. Resmen celsede (meclis gizli oturumu) şu teklifi yaptı. “Eğer meclis bütün teşrii (yasama) ve icrai (yürütme) yetkilerini bana verirse Başkumandanlığı kabul ederim.” dedi. Ve Meclis’e “zararı yok, bunları mı istiyor? Onları da verelim de gitsin düşmanı def etsin. Bu yeterlidir.” teklifini yaptım.”
Alıntı: Hayatım ve Hatıratım III – Rıza Nur (Altındağ Yayınevi 1. Baskı:1967 – Sf. 851, 852) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın