Bir gün Ali Şükrü ile konuşuyorum. Kimse yok. O, beni dinsizim diye sevmezdi, fakat namusludur. Biz Lozan’da iken başına gelenleri anlattı. .. Mustafa Kemal bir gün Keçiören’de Kılıç Ali’nin bağına gitmiş, içmişler. Mustafa Kemal zilzurna olmuş. Topal Osman’ın adamlarından olup, emrinde bulunan muhafızlardan (korumalardan) üç kişiyi çağırmış, emir vermiş; “Şimdi gideceksiniz, nerede ise Ali Şükrü’yü bulacaksınız öldürüp geleceksiniz.” Kılıç Ali ve diğer arkadaşları yalvarmışlar, “Şimdi sırası değil, bırak, biz sonra yapalım. Böyle apaşikâr (açık-açık) olmaz.” demişler, dinletememişler. Bu üç kişi yola düşmüş… Gizlice gelmiş işi Ali Şükrü’ ye anlatmışlar. Dedim; “-Yahu ihtiyatlı (dikkatli) davran! Biraz şiddeti kes!” Dedi; “-Bir şey yapamaz, ben ondan bunun intikamını alacağım! Bu namussuz, hırsız, puşt, pezevenkten milleti kurtaracağım. Ben onu geberteyim de görsün.” dedi. Ali Şükrü, mizacı (huyu) pek asabi (sinirli),şedit(şiddetli)bir adamdı.
Alıntı: Hayatım ve Hatıratım III – Rıza Nur (Altındağ Yayınevi, 1967 – Sf. 974 ile 976 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın