“I. Meşrutiyetin Meclisi olan Meclis-i Mebusan’da (1877), 93 Rus Harbinde Ermenilerin Ruslara yakınlaşması görüşülürken Halep Mebusu Ermeni Manok Karaca Efendi: “Ben, Hıristiyan ve Osmanlı mülkünde bulunan Hıristiyanların büyük kısmı olan Ermeni Milletinden bulunduğum için, umum Hıristiyanlara da dâhilim (genel Hıristiyanların da içindeyim) Ve bu sebeple, bu konuda fikrimi söylemeye hakkım vardır. Ermeni Milleti, beş yüz seneden beri Ulu Osmanlı Devleti’nin yanı başında olup, her vakit aramakta olduğu hukuka bu Devlet sayesinde nail olmuştur (kavuşmuştur).” diyor.”
Alıntı: Abdülhamit’in Hatıra Defteri – Hazırlayan: İsmet Bozdağ, (Kervan Yayınları 1968- Sf. 231) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2007): Osmanlı’nın demokrat ortamında kendisini Meclis’te ifade eden bu Ermeni’nin konuşması önemli bir ölçüdür. Ancak, Patrik’te dâhil zaman zaman Ermeni ileri gelenlerinin Rusya ve İngiltere’ye yaklaşarak Osmanlıyı arkadan vurma planları yaptıkları da bir gerçektir. II. Abdülhamit’in çok yerinde tespit ettiği gibi, hiçbir kavim, bağlı olduğu ülke zayıflarsa, rahat durmaz. Ermeniler; Yunan, Bulgar, Arnavut gibi diğer unsurlardan çok daha sonra ayrılık düşüncesine kapıldılar. Ondan önce Osmanlı’nın en sadık tebaası (tabi olanı, yurttaşı), Ermenilerdi.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın