“Gerçek olan şudur; Türk tarihinde bazı sultanlar, Türk tarihindeki bazı Cumhurbaşkanlarından çok daha fazla halkını sevmiştir.
Ayrıca yapıcı bir sultan olduğu için Sultan Hamit, halkı tarafından da sevilmiştir. Sultan Hamit aydınların çok kızdığı ve halkının çok sevdiği bir sultan olmuştur.
Sultan Hamit, halkına yol, eğitim, güven, hastane verebilmek için canla başla çalışmıştır. Ancak, halkının kişiliğinin olmasını, özgürce düşünmesini, ayağının üzerinde kalkıp durmasını, tek kelimeyle yaratıcı olmasını hiçbir zaman istememiştir.
Buradan şu çıkıyor; Halkçılık tek başına iyi değildir. Başkaldıran da, ezen baş ta halkçı olabiliyor.
Hamit, medrese düzenine son vererek bugünkü eğitim sistemine geçişte en önemli adımları atanların başında geliyor.
Abdülhamit zamanında dış ticaret ağırlıklı İngiliz etkisi ortadan kalktı. Bunun yerini Avusturya ve Almanya aldı. (1)
Prof. Aliev “Sultan, emperyalistler arası çelişkileri zekice kullandı.” diyor. Abdülhamit, Türkiye’nin bütün kurumlarını, başta Ordusunu Alman nüfuzuna (etkisine) açtı; Bu nüfuz ile yetişen ordusunun bazı subaylarına bakılarak, bir zaman geldi, Türkiye’ye Enverland denildi.“
Alıntı: Aydın Üzerine Tezler II – Yalçın Küçük (Tekin Yayınevi 2. Basım 1985 – Sf. 292 ile 302) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (1) (2008): Bu son bilgi, Abdülhamit’in neden hırpalandığını izah ediyor. İngiltere’nin dış ticaretteki payı 1876 ile 1910 yılları arasında, % 61’den 35’e düşmüş.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın